Di Yidishe eḳonomiḳ · 1939-01-01 · 3-1 (יאנואר-מארץ) · p. Seite 778

*נקעטע װבגן אנטיםעבימיזם אץ יימבורגער?ױיו׳ר8י$ן אין בעלגיע 23 אלײן באצאלן דעם באנעם־קאנטאר, װ$ם זײ הזןבן אבצר אין גאנצן 8אר- שװיגן בעתן אונטערשרײבן דעם קאנטראקט. אויף אזא או5ן װערט אן דעט װיסן 5ון קונה 5ארגרעסערט דער §ארקוי5פרײז אויף 15-10 פראצ/ די דאזיקע פראקטיק איז 5ארשטײט זיך מםוגל ארויםצורופן א װידערװילן אין דער ברײטער ע6נטלעכקײט. אגב באהויפטןדייידישע קרעמערם, אז צו ארעסטן פון ארבעטער־5ארדיגםט קומען' זײ אן א סך זעלטענער װי די ניט־יידישע קרעמערם. א דאנק דער קרעדיט־םיסטעם, װעלכע די יידישע סוחרים װענדן אן אין גאר א ברײטן פארנעם, פירן זײ אויס א געװיסע ראלע אין םאציאלן און עקאנאמישן לעבן 5ון דער ארבעטער־באפעלקערונג אין קוילן־ראיאן. די ארבעטער שטאמען, װי מיר האבן שוין געזען, ם'רו5 םון װירטשא5טלעך אפגעשטאנענע לענדער, וװ דער לעבן־םטאנדארד 5ון ארבעטער-קלאם איז זײער א נידעריקער. זײ קומען קײן בעלגיע מיט גאר באשײדענע מיטלען, װעלכע דערלויבן זײ לחלוטין נישט צו 5ארשא5ן זיך די זאכן, װעלכע זײנען נײטיק 5אר א בעםערן שטײגער לעבן. כדי זיך צו 5ארשאפן מעבל און מלבושים, דארף אן ארבעטער־משפחה נאכן אנקום אין לאנד אויסגעבן עטלעכמ טויזנט 5ראנק. עם איז קלאר, אז קײן אײנציקער 5רעמדער ארבצטער, װאמ קומט אין די בעלגישע קוילן־גרובן, קאן נישט האבן אין זיין רשות אזא באדײטיקע סומע. װען ער װאלט געדאר5ט צאלן 5אר אלע זיינע קנױת מיט מזומנים, װאלט אים אויסגצקומען די ערשטע צײט צו לעבן אין בעלגיע אין דער זעלבער ארעמקײט װי אין לאנד 5ון זײן אפשטאם. דאם געזאגטע איז אויך חל אויף די 5רעמדע ארבעטער, װאם האבן זיך באזעצט אין בעלגיע שוין 6ון א לענגערער צײט. מורא האבנדיק, אז דאס ביסל אפשפארונג זאלן בײ זײ גישט צערונען װצרן, װאלטן זײ זיך אפגעהאלטן 5ון מאכן ל5י ערך גרויםע קניות, װען זײ װאלטן געמוזט צאלן 5אר אלץ מיט מזומנים. אבער דער זעלבער 6רעמדער ארבעטצר 5ילט א םך װײניקער די הכבדה 6ון זײן בודזשעט, װען ער דארף אראפנעמען 5ון זײן לוין א באשײדענעם טײל אײן אדער צװײ מאל אין חודש אויף צו דצקן א טײל 6ון זײן חוב. אויף אזא או6ן האבן די יידישע םוחרים 5ארגיכערט דעם אוי5קום פון נײע באדער5ע- נישן צװישן די ארבעטער 6ון לימבורגער קױלן־ראיאן, װעגן װעלכע זײ האבן אין זײער 5אטערלאנד גאר קײן העזגה נישט געהאט. אײדער עם זײנען אויפגעקומען די יידישע קראמען, האבן די אוים־ לענדישע ארבעטער געקאנט אויםמעבעלירן קוים 2 צימערן 5ון די 5, װאס 5ון זײ באשטײען די שײנע הײזלעך, װאס די קוילן*געזעלשא5ט האט אוים• געבויט 5אראירע ארבעטער. נאך מער, דאם מעבל איז געװען גאר נעבעכדיק: אן ארבעטער־משפחה האט קוים 6ארמאגט אן אלטן טישל, 2 שטוין 5אר די עלטערן און א לאנגע באנק 6אר די קינדער. אין שלא5צימער האבן זיך גע5ונען נאר 2 אײזערנע בעטלעך — 1 6אר די עלטערן, 1 6אר דן קינדער.