Di Yidishe eḳonomiḳ · 1938-03-01 · 4-3 (מערץ-אפריל 1938) · p. [Seite]

115 װעגן 8 קןןנםטרוקטױון פל&ן פ#ר די פוייישע יידן געקוקט אויף דעם אלעמען, װאלט עס געװען פאטאל פאר דער אנטװיקלונג §ון די יידישע מאםן, װען מען זאל זיך ניט רעכענען מיט דער רעװאלוציע, װעלכע קומט §אר פאר אונדזערע אויגן אין זינען §ון װיקס פון עלעקטרא׳ און ראדיא־טעכניק און ניט װענדן דעם שטראם פון דער יידישער ױגנט אין האנטװערק אין די דאזיקע נײע, גיך װאקםנדיקע ארבעטצװײגן. קלאר, אז די קיבוצים, װעלכע מיר לײגן פאר, כאטש זײ נעמען איבער א סך פרינציפן פון די חלוצישע קיבוצים, באזונדערס דעם פרינציפ §ון §ארגײענדיקער 5יזישער און פםיכישער איבערשטעלוגג און פון קאלעקטױוער לעבנם־אײנארדענונג, מוזן אבער זיך שטעלן פאר א צװעק צו געבן יעדן קיבוצניק א פאך אין דער האנט. אײן יאר אויף §יזישער און פסיכישער איבערשטעלונג און צװײ יאר אויף א §אך. מיר קאונען זיך דא ניט ארײנלאזן אין פרטים װעגן די פאכן, װעגן די דערצו נײטיקע געלטםומעס און װעגן א םך אנדערע §ראגעס, װעלכע זײנען פארבונדן מיט אזעלכע נײע טיפן קיבוצים. מיר װײםן אויך זײער גוט, אז די קארדינאלםטע פראגע באשטײט אין דעם, צי קאן מען אן אן אלגעמײנער צעמענטירנדיקער און באגײםטערנדיקער אידעאלאגיע שאפן אזעלכע קיבוצים. מיר גלייבן אבער, אז װאם דאם לעבן §אדערט װעט מוזן געשאפן װערן. און צי װעט אויםװאקםן א נײע אידעאלאגיע, װאם װעט ארײננעמען ארץ־ישראל װי אן ארגאנישן טײל 5ון אונדזער אויפלעבונג־פראצעם $ אדער די חלוצישע קיבוצים װעלן זיך צופאסן צו די גלות־5אדערונגען און װעלן פארברײטערן זײער פראגראם; אדער גאר יעדע פארטײ װעט גרינדן אירע קיבוצים, וװ זי װעט כאװען און אנטװיקלען איר גלויבן, און ס׳װעט געשאפן װערן א דאך׳ ארגאניזאציע, װעלכע װעט נאר קאארדינירן און פלאנירן די ארבעט צװישן די פארשײדענע פארמײ־קיבוצים — דאם אלץ גײט ניט ארײן אין דער אויםגאבע פון מײן ארבעט. אונדזער אוי§גאבע איז געװען אנצױוײזן אויף די נויטן פון דער יידישער ױגנט און אויף די מעטאדן פון הילף, װעלכע זײנען אדגאניש אויסגעװאקםן §ון אונדזער אײגנארטיקן לעבן און װעלכע װארטן נאר §ארברײטערט און פארטיפט צו װערן. מיר האבן דא אנגעװיזן אויף די נײעי §ארמען §ון הילף §אר דער יידישער ױגנט און אויף די נײע װעגן, װאם §ירן צו די §ארשײדנםטע צװייגן §ון ארבעט. דאס הײםט ניט, אז מיר שאצן נידעריק דאס אלץ, װאס װערט שוין געטאן אויפן דאזיקן געביט. אז דאם איז צו װײניק, זײנען דאך אלע מודה. אין די װײטערדיקע קאפיטלעך װעלן מיר §ריער §ון אלץ זיך אפשטעלן אויף די פראבלעמען §ון אונדזער האנטװערק און קלײן־אינדוםטריע.