Di Yidishe eḳonomiḳ · 1937-10-01 · 6-8 (אקטאבעקר-דעצעמבער) · p. [Seite]

241 ז׳י קי*!ים-אינדוםטריע אין קןםסוו׳ די יידישע לוינען אלץ מער זיך דערנענטערט און אפשר שוין אויםגעגלײכט מיט די נישט-יידישע, װען עס װאלטן נישט עקסיםטירט א גאנצע רײ אויםער• עקאנאמישע םיבות: םאציאל-פםיכאלאגישע און אנדערע, װאם האלטן אויף דערװײל דעם אויסגלײך-פראצעס. דאם קלײנע שטעטל: אלע קענען זין/ צװישן זיך געקניפט און געבונדן מיט אן א צאל 5־עדעם פון קרובוזשא§ט, מחותנימשאפט, באקאנטשאפט, ד^אװענען אין דער זעלבער קלוױ, 5ארן צו אײן רבי, וװינען אין אײן געםל. אויף אזא פלאט5ארם מוזן זיך שא5ן םפעצי5ישע עקאנאמישע 5ארהצלטענישן, אנדערע װי אין דער גרויסער שטאט, װו• דער ארבעט-געבער טרע5ט זיך נישט חוץ דער ארבעט מיטן ארבעט-נעמער. םאציאלער אוי5שטײג: דער הײנטיקער 5אבריקאנט איז גאנץ >ג5ט א הדר׳ און שול*ח5ר 5ון זײן איצטיקן ארבעטער, א5ט אױ ער נאך איצט זײן פארטײ׳חבר, מיט װעלכן ער טרע5ט זיך אין פארטײ־לאקאל, בײם צײטונג-קיאסק, סמם אין גאם. בײ די קלײנשטעטלדיקע אינטימע 5ארהעלטענישן, צװישן נעכטיקן בעל־מלאכה—הײנטיקן 5אבריקאנט און הײנטיקן ארבעטער—מארגנדיקן 5אבריקאנט, איז בנוגע דעם יידישן ארבעטער נישט מעגלעך פמעט אזא עקספלואטאציע װי בנוגע דעם 5רעמדן פויער. מיר רײדן װעגן געכטן און הײנט•, ס׳אױ נישט שװער 5ארויםצוזען, װי ם׳װעט זיך אײנשטעלן דער מארגן. 2. דער שטאטישער ארבעטער באקומט פרינציפיעל א העכערן לוין װי דער דארפישער. אן אוקראינישער ארבעטער אין קאסעװ באקומט מער װי דער אוקראינישער פויער 5ון דארף; דער קאסעװער ייד מער װי דער ראזנעװער אדער פיםטינער. בדרך פלל פאלן זיך בײדע קריטעריעס פמעט צונויף, װײל דער יידישער ארבעטער איז דאך על־פי רו5 אשטאטישער, דער ניט־ יידישער—א דאר5ישער. אויב מיר טײלן 5ון דעםט װעגן אויס דעם טאפאגרא5ישן מאמענט באזונדער, איז עם דער5אר, װײל אין גאר קלײנעם שטאטישן יישוב זײנען די לוינען נידעריקער װי אין קאםעװ, אין װייטן דארף נידעריקער װי אין הינטערשטאטישן. דער שטאטישער ארבעטער איז בעםער קװאלי5יצירט, ארבעט רײנער און עםטעטישער, מײדט אוים פגמים, איז א גרעםערער מקפיד אויף 5ארב און מוםטער. אין פיסטין למשל האט מען בשעת אונדזער אוים5ארשונג געצאלט 5אר א קװאדראט-מעטער נאר 1,50 גל, 55—60 פרזזצ׳ 5ונעם קאסעװער לוין. די עװאלוציע פון די לוינען װערט באלויכטן אין דער װײטערדיקער רײ צי5ערן <זע טאב׳ 4). די לוינען זײנען דורכשניטלעכע 5אר דער געגעבענער תקו5ה — עס זײנען עלימינירט געװארן די אונטערשײדן פון די צײטן 5ון יאר (זומער איז דער פארקויף און די פראדוקציע שװאכער, זײנען אויך די לוינען נידעריקעח. דעם הויכפונקט האבן די לוינען פאר בײדע קאטעגאריעם ארבעטער דערגרײכט ארום 1930—1932 (געװען 5אלן אין 1930, װען א יידישער ארבעטער האט באקומען אויך 10 גל 5אר א קוו, מ,), . 5ון װען אן עס הײבט