Di Yidishe eḳonomiḳ · 1937-10-01 · 6-8 (אקטאבעקר-דעצעמבער) · p. [Seite]

מנחם לינדער / י*ר״# די קילים-אינדוסטריע אין קאםעװ (סוף> 111 . װי אין אלע צװײגן פון דער הײם׳אינדוסטריע זײנען אויך אין דער קילימערײ די לוינען װײט נישט אײנהײטלעך; פון דעסט װעגן דיפערענצירן זײ זיך ב1לט לויט צװײ קריטעריעס: א נאציאנאלן און א טאפאגראפישן. 1. דער יידישער ארבעטער באקומט א העכערן לוין װי דער נישט• יידישער איבער עקאנאמישע און אויך אויםער־עקאנאמישע םיבות. יעדער לוין אין אנײער פראספערירנדיקער בראגזשעװײזט ארויס א טענדענץ צוצופאםן זיך אין דער ערשטער מקו§ה צו די לעבנם-קאםטן און לעבנם־נױוא §ון דעם מענטשן־מאטעריאל, פון װעלכן עם רעקרוטירן זיך די ארבעטער אין נײעם צװײג. ממילא האט דער שסאטישער יידישער, פון דער קלײנבירגערלעכער ם3י5ה שטאמענדיקער פראלעטאריער געמוזט באקומען פון אנהײב א לוין, װאם זאל אים צובינדן צו דער ארבעט, װאם זאל אים פארלײכטערן דעם פראלעטאריזיר• פראצעם. די אביעקטױוע לאגע אין §אך אין דער ערשטער בלי-תקופה האט דאם געמאכט מעגלעך. דער פויער איז געקומען שפעטער, װען די לוינען האבן שוין אנגעהויבן פאלן — אבער אויך דער דאזיקער נידעריקער לוין האט געשטימט מיט זײנע השגות און זײן או§ן לעבן. די פארשײדנקײט פון די סביבות, פון װעלכע עס האט זיך רעקרוטירט און רעקרוטירט זיך נאך עד הױם דער קילים־פראלעטאריאם. האט ניט דערלאזט, אז די לוינען זאלן זיך אויסגלייכן. פאר דעם יידישן ארבעטער איז די נײע אינדוםטריע. געװארן זײן הויפט־פרנםה און אײנציקער קװאל פון חױנה, — §ארן פויער איז זי אין רו5 §אלן געבליבן זײנע א ביי־באשעפטיקונג. דער יידישער ארבעטער שטײט בײם קילימערישן װעבשטול דאם גאנצע יאר, װערט בעםער אויםקװאליפיצירט, קלײבט צו עםטעטישער די קאלירן, געשמאקפולער דעם מוסטעו/ און לױוערט אבעםערע םחורה פאר אהעכערן לױן. און דאך קאן געמאלט זי-ין, אז בײם שטענדיקן דרוק §ון נידעריקערן לוין, — און די טענדענץ §ון צװײ לוינען צו סטאביליזירן זיך אויף דער הײך §ון נידעריקערן עקסיםטירט דאך װי אן עקאנאמישער פלל — װאלטן 240