Di Yidishe eḳonomiḳ · 1937-08-01 · 5-4 (אוגוסט-סעפטעמבער) · p. [Seite]

יעק5 לעשטשינםקי 134 רעװאלוציאנערע יידישע פרנסות—די ממש טראדיציאנעלע יידישע פרנסות, כאטש זײערע פארמען האבן זיך אזוי ראדיקאל געענדערט. און די איבערגעװאנדערטע אין די צענטראלע גרויסרוםישע גובערניעם זײנען געגאנגען אויף צװײ דריטל און אין אײניקע ערטער אפילו אויף דרײ §ערטל אין די ערשטע צװײ גרופעס: אין די באאמטע און אנגעשטעלטע און אין די ליבעראלע פראפעסיעם. דאס װארט ״באאמטער״ קלינגט פאר אונדזער אויער גאנץ גײ, באזונדערם פאר רוסלאנד. דארף מען אבער געדענקען, אזדייידישע באאמטע אין םאװעט-רוסלאנד זײנען על־פי רוב פארנומען אין די קאנצעלאריעם, װאם האבן א דירעקטע שײכות צום װירטשאפטלעכן לעבן — אין די װירטשאפט- קאמיםאריאטן, אין די קאמיםאריאטן פון אויסלענדישן האנדל אד״גל. די יידישע אנגעשטעלטע זײנען פשוט פארנומען אין די §ארקויף- און קויף-געשעפטן — דער ארגןןנישער המשך פון יידישן אנטײל אין פזןרטײל-אפאראט איז דא גענוג בולט. טיפצר איז געװען די ענדערונג בײם יידישן ארבעטער-קלאם אין רוםלאנד. קװאנטיטאטיװ האט זיך די צאל יידישע §יזישע ארבעטער פארטאפלט. איצט זײנען §אראן ביז 325 טויזנט יידישע ארבעטער (מיט די פאמיליע-גלידצר קרו5 צו 900 טויזנט נ§שות אדער בערך 30 פראצ׳ כ־ון םאװעטישן יידנטום) — זײ זײנעןאויםשליםלעך §ארנומצןאין קאנצענטרירטע און מעכאנױירטע אינדוםטריעם, כאטש אויך אין א גאר גרויסער מאס אין די טראדיציאנעל יידישע צװייגן גשנײדערײ, שוםטערײ, היטל-מאכערײ, סטאלערײ אאז״וס $ דער שװער- אינדוםטריעלער םעקטאר איז באדײטיק אויםגעװאקםן - §ון 50 ביז 60 טויזנט יידישע מעטאל-ארבצטער. אין די צענטראלע גובערניעם אבער מאכן אויס די ארבצטער א קלײנעם פראצענט ביי ײדן? און דער איבערגאנג צו לאנדװירטשאפט- די ראדיקאלסטע אומשיכטונג - האט גאר קײן־ארט ניט געהאט אין די גרױם- רוסישע גובערניעס. מיר האבן בכן געהאט רעכט די איבערװאנדערונג קײן גרויסרוםלאנד צו כאראקטעריזירן װי אין עיקר א געאגרא§ישע. חוץ אבער די דאזיקע צװײ פראצעםן - די גרויםע געאגרא§ישע איבערװאנדצרונג און די קלענערע םאציאלע אומשיכטונג דורך איבערגאנג צו לאנדװירטשאפט און צו נײע אינדוסטריע-צװײגן - איז מען דאך נאך סוף פל סוף געקומען צו דער נײטיקײט צו שא5ן א טעריטאריאלן צענטער §ארן םאװעטישן יידנטום, אוי§צובויען א זעלבשטענדיקן יידישן מלוכישן ארגאניזם. און כאטש אין יםוד §ון דצר דאזיקער טעריטאריאל-מלוכישער גרינדונג זײנען געלײגט דער עיקר פאזיטױוע נאציאנאלע אוי§גאבעס, §עלן אויך ניט קײן עקאנאמישע, אויב ניט סיבות, אױ מאטיװן. אין דער םאװעטיש-יידישער פרעםע איז ניט אײן מאל אנגעװױן געװארן, אז אויב ס׳זײנען שוין נישטא קײן דעקלאסירטע און אנפרנסהדיקע עלעמענטן, װעלכע זאלן זיך נייטיקן אין אן איבערװאנדערונג, זײנען אבער נאך געבליבן שטעקן אין האנטװערק און אין די אלטע טיפיש יידישע ארבעטצװײגן צו 5יל ײק $ ס׳איז אויך ניט אײן מאל גערעדט