Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1913-01-01 · X. 1912 - 5673 (1913) · page 383

319 דרנאך ווערט שטין, אור דיא עשרים זהובים זיינען דיא נ׳ נאמני הקד,לה דהיינו נ־ בעלי חשבונות אים מחויב תבף ווידר צו נעבן, אזו בלט אז אין דער ם־׳ה דען חשבון שיקט ובן בבל פעם שיוציא, יחזירו לו תכף הוצאותיו עד פרוטה אחרונה בדי שלא לנעול דלת ובו׳. .14 § איץ .פ-ה או מב־ש איין אנדר ר*ה הוט ניט מאכט אויז צו נעבן מעות הקהל אליין, מיין י) אז שני זהו׳ פו׳, בלתי רשות ב׳ ראשים או טובים לפחות. ־15 ובן עד חוט איינר ניט מבט אוועק צו נעבן בשמים מיין אז חצי ליטרא פלפל את׳ ד׳ לוט כרכום; ב׳ ראשים או ר״ה וט״ה ביחד: חצי ליטרא כרכום א׳ ליטרא פלפל; ראשים כולם ביחד או רובם 5 א׳ ליט׳ כרכום ד׳ ליט׳ פלפל. אבר מין האבן אלי ראשים ניט מכט בשמים אוועק צו נעבן בלי רשות רוב טובים 2). אוב איין שדרה*) איין בקשה בינערט אן ראשים יותר ממאה זהו׳ את׳ ראש קהל יצ״ו ווער מסכים, מן זולט זיא ניט נעבן דיא בקשה, דא זיין ראשים מחויב, רז זיא זיך לאזין תפסין אור תפוס צו זיצן און ניט מרצה צו זיין אויף קיץ עניין בלי רצון רוב הקהל יצ״ו. § 15. Die Aufbewahrung der Privilegien und Akten. דער פ׳ה זול דיישליסל פון דער לאד4) פון דיא קיומים בייא זיך האבן אור אין דער לאד זאל אויך לינן אלי כתובים השייכי׳ לקיומים; את׳ דיא לאד זאל שטין בייא האלוף, אשר יבדרו־ הקהל יצ״ו כל ר*ח אייר. אור ווער דא דדף איין קיום אויש דר לאד הן בעסק רבים הן לצורך יחיד, דא זאלן זיא נישט ארויש נעבן דיא צווין ביז ת ער ניבט אויף זיך איין בתיבת יד, דז ער .15 b ודל תכף מחדד זיין דיא קיומים למקומם ולידם את׳ זיא אלי בייד הדל זיין מחדב תיכף דען קיום אין דער לאד צו טון בעונש התקנה הר׳ל. § 16. Das Judengericht des Wojewoden. ךיא ראשים זיין מחויב משתדל צו זיין מהשופט דז ער ניט זול משפטן בייא זיך אין זיין הרז, גייארט יום ב׳ ויום ה; אם לא מיט איין נוי אורח או פריץ אלים אור דער פיה איז מחויב דר בייא צו זיצן אין דער שטאט. קאן ער ניט לאיזה סיבה, דא זאל ער משתדל זיין במקומו איין אנדערן ריה5), את׳ דער *) mehr. 2) Pfeffer und Safran wurden von den Judengemeinden an Geistliche und Beamte verschenkt; oft wurden fixe Gehalter» sogenannte dona charitativa, in diesen Gewurzen ausgezahlt. An Kirchen schenkte man Talg und Wachs. 3) Herrschaft, hier allgemein ein Beamter oder Geistlicher. 4) Die Lade d. i. der Kasten mit den Akten und Privilegien. &) Schon die Generalprivilegien bestimmten, dass ,,Judaei circa scholas debent judicari“. Laut Vereinbarung mit dem Wojewoden sass der von ihm ernannte Judenrichter zweimal in der Woche, d. i. am Montag und Donnerstag,