Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1913-01-01 · X. 1912 - 5673 (1913) · page 373

309 .י* 2 מן זאל קיץ רב או ראשים או טובים או קהל יצ״ו או שאר מנויים שבעולס קלויבן נייארט ברחוב היהודים, דהיינו אז דיא ממונים כדל זאלין ממונה זיין במוסכם ראשים וטובים וקהל יצר וכפי דת תורודנו, אז מיר אויך קיומים האבן פץ מלבים אוב־ פון אלין שרים ומושלים אוני אויך אז מיר מושבע זיין ועומד ויין מהר סיני אדני דיא זעלביג שבועה האבן מיר איצונדרט ווידר מחדש גיוועזין1). אוב איין יחיד או רבים חיו וואלטין ארס פלין אוני וואלטין דיא שררת יר״ה אונטר ריכטען, דאז דא ווער ורדר דת תורתינו ושבועתינו וקיומים שלנו הן בעצמם או על ידי שלוחם הן על ידי יהודים הן עיי ערלים, דא זאל דער זעלביג עוברין או עבריינים זיין אוג־ האבן אלי עונשים וחרמות וחומרות, אז נימכט איד בתקנות חמש ארצות בקיק טישווי׳ן בהוה־מ פסח שנת גשם לפ״ק2) במבואר בתקנה דיא דא לינט בפנקס ..... בקיק לובלין השייך לחמש ארצות, ווא .3 אלי תקנות איין נעשריבן ..... "איינער וואלט ארם ריכטן הן יחיד או רבים הן איש או [אשה] ממידה שדייבען. עש זייא עש ניט אין אן אודר עש ניט אין ניט אן, דער איז מהרב תוך שלשה ימים בחרם חמור ובענשו של מוסר דז ער דאז ניזעהן חוט, אודר ניהערט הוט, צו קומן צו שני ראשים וועלכי אין מבטן אן בעשטין זיין, דיא דא ניט נוגעים זיין אל המוסר אוני זאל עש אין אן זאנין. אוג־ דיא שני ראשים דיא זאלין עש נון ווייטר טרייבין כפי הדרך הידוע. אוני אוב איינר איין אלם ווער, דז מן אים ניט קענט ארף דער צייט צו שטייער קומן, דא זאלין רבנים וראשים וטובים וקהל יצ־ו ארף צייכינן אין איין ספר זברונות. אוני רען עש דער נאך קעם, דאז מן אים קיין קינד מל זיין, אודר איין קינד קידושין זול געבן, אודר אנדר׳ זאכין, דיא דא יודישקייט אן רט, דא ואלין רבנים דאשים וטובים וקהל יצר ביום פקדי ופקדתי מיט אים מכין. .3 b ךיא שני ראשים דאז מן זיא אן ניזאנט כדל ארף איין מסור [זיינען] מחרב תוך מעת לעת בחרם אם לא באונס מגלה צו זיין לראש הקהל עוד אחד ולשני טובים הטובים בעיניהם, ח קיינר פון זיא ניט נוגע זיין אונ׳ דיא חמשה אנשים דיא ואלין בחרם תוך שלשה ימים אם לא באונס צו דיך נעמן עוד ששה אנשים הטובים בעיניהם אונטר דיא שבעה ועשרים פון כל הקהל יצ״ו בלי נגיעה, אוני דיא ייא אנשים זולן רבנים צו זיך נעמן אודר איין רב ווען דעד אנדר העט איין צד נדעה, אונד דיא י״א אנשים מיט רבנים כדל זאלין חוקר ודורש זיין Die Juden sorgten immer dafür, dass fremder Einfluss bei der Be- (ג Setzung ihrer Gemeindeämter fern bleibe. Darum bekämpften sie stets die zentralistischen Bestrebungen der Regierung und wollten sowohl die von der Regierung ernannten Steuereinnehmer, wie auch die ernannten Rabbiner nicht anerkennen. Siehe den Kampf der Krakauer Gemeinde mit dem böhmischen Juden Abraham, wie auch der litauischen Gemeinden mit Michael Esophowicz. (B a 1 a b a n, Skizzen und Studien S. 87. ss.). Für Krakau speziell siehe das Privileg SigismundA ugusts vom 19. 111. 1554, § 7, in meiner Ge- .234 .schichte der Juden in Krakau und am Kazimierz, Bd. 1, S .1583 2) Der Judenreichstag zu Tyszowce