Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft
- Journal
- Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft
- Volume
- IV. 1906 - 5667 (1906)
- Date
- 1906-01-01
- Page
- – (sequence 111)
- Language
- German
- Belongs to
- journal volume
- OCR quality
- 63% known words query
- IRI
…/3486266-3486273--1237-3487599- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
106 הנקרא שמואל1 דרעקסלר. ד ר ו ’צ נאה ומשובה ב*׳ צו בשבת הגדול שנת שמטיל נדפס שם בבית מ־־:• הנז׳ ע"־ בנו הר׳ר בצלאל ובסופו .תם ונשלם בעזרת אל עולם שנת אגל יאשמח לפייק בערב שבת ח*מ למב־י נאום גרשון בן הי־ר בצלאל ב״ץ מהוקק שליט״א" (זעהען זיא נעפעלליגשט מיין שרייבען מן ר״זז אייר תקצייו), ד ר ו <צ על התורה והעבודה (המצות) שדרש במתן תורה בפאזען בשי שניב הובא לדפום עיי התנו בפראג ביום בי י־ד פיון וננמר ביום בי המש ה לתמוז לפיק, ה ספד על מדיד, עקיבא ורנקבורט אשר דרש ביום בי י־ז אייר שנ״ז נדי שם בשי שניה עי־ יקותיאל בן הקדוש ר־ דור הי"ד הנקרא זלמן זעציי 4) וואס ר׳ אביהם הלוי אין אמונה רמה איבעד אמונות ודעות זאנט? זה לשונו בהקדמה ,ולא הגיע אלינו בנלילנו זה, ספר הונה בו דבור יעיר אניצי העיון מזאת האומה אל דב־ מההנמות בשיעור מה יצדאוי שיעתקו אחריו לאמת אמונתם זולתי ספר ד׳ סעדיה אשר קראו ספר האמונות והדעות והוא ספר היטיב בו מאד יגמלהו האל ית׳ טוב, אמנם באש־ הקרנוהו לא מצאנוהו מספיק למה שצריך לנו" דיא פאיטזעצונג זאלל בימים לא כבירים א״׳ה פאלגען. איך זעהע איהרע אנטווארט מיט נ־יען פראנק באלר ענטנענען, אדער פיללי־כט איבעדפאללען זיא מיך זעלבסט מ־ט איהרער ווערטהען פרויא נעראהלין וויא זיא מי־ מינדליך אונד יט־יפטליך האפפנונג נעמאכט האבען איהר ערנעבענער פריינד היים בן כ־ה יוסף מיכל ז״ל, מיינע פרויא עמפפיהלט ז־ך א־הנען אונד איהרער ליבען פרויא בעסטענס. [erhalten 31. Aug. 41.] 50. Zunz an Michael. לידידי ההכם התורני והבקי בספרי הכמינו מושלם במעלות ומוכתר בענוה כמהור־ר היים ב״ר יוסף מיכל שלום וכל טוב. עס ווירד ניכט שאדען, זיא האכנעעהיטר פריינד ווידר איינמאל אן מיך צו עראיננערן, אונד צואד נעשיהט דיעס געננווערטיג דורך העררן שטערן, מפריע יסוד מורא, דער שרשים ל־, שלמה פרחון הערויסנעבן ודלל אונד זיא קעננען צו לערנן ווינשט, דע־ אנשפרוכסלאזע מאן פ־רינט דיא פריינדליכסטע אויפנאמע אונד בייא א־הנן א־זט ער דערען נעווים. ליטערארישעס פינע איך דיעס מאל ניכטס בייא, דאמיט זיא נ־כט נאר צו אונווילליג ווערדען. אבער ווען זיא ניכט באלד איינמאל שרייבען, אויך אהנע דאס איך פראנע, ווערדע איך זעכציג פראגען שיקקען. נריסען זיא מיר דיא איהריגען רעכט הערצליך: אויך מיינע פדויא עט־ פפיהלט זיך איהנן אללען בעסטענס, אונד פרנעסן זיא ני י ט/אני ן אונד נאר איהדען איהנן שטעטם ע־נעבענען בלב ונפש .Zunz .1842 Berlin, 9. Januar