Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1906-01-01 · IV. 1906 - 5667 (1906) · page 36

מיט ניכט שאהן גענוג בעלאהנט, דאם דא מיר איהרע זא ירערמהע פריינדשאפש שענקטען? דיא איך מיר איממער צו ערהאלטען זוכען ווערדע, אונד זאללטע ז־ך דער פאלל עראייננען דאס איך דאצו בייאטראגען קאן איהנען היר איינע שטעללע צו פערשאפפען, זא ווערדע איך נעוויס קיינע מיהע שייען אום צו בעפעררערן איהנען אין מיינער נעהע צו האבק. איך דאנקע איהנען אויך פיר איהרע זא שמייכעלהאפטע עמפפעהלונג אן ההכם רפאפורט פאן דעם איך אם 17ten דיזעם איין בריף דאטיהרט לעמבורג יום בי י־ב מרחשון ערהילטע ער פפליכטעט מיינער מיינונג בייא כי נכונה השערתי בעדן רבעו שמעון ביר יצחק שהיו לו שני בנים אלחנן ויצחק כאשר הראיתי לידידי מפיוט בל שנאני שחק, והוסיף עוד ראיה מלבד כי בפיוט מלך אמון ליום שני של ראש השנה נמצא שם אלחנן אחר חתימת שמעון בר יצחק כידוע, נמצא גם כן בסליהה ליום שלישי של עשרת ימי תשובה, מנהג פולין (קטן ובמנהג אשכנו ליום רביעי) המתחלת איך אוכל לבוא עדיך חתום בסוף אחרי שם שמעון יצחק בר שמעון, וועלכעס איך מיר אויך שאהן פאר לאננע יאהרען בעמערקט האבע. דאס אים ערוך איממעד דיא ערסטע צווייא גלייכע בוכשטאבען פרק הייסען וואוסטע ער, אבער ניבט דאס נאך יעדעם בובשטאבען זיך חרוזים בעפינדען, וואפאן ער איינע אבשריפט ווינשטע, אויך פאן דען צווייא שירים בסוף הספר אום צו פערגלייכען מיט איינער אנדרען דיא ער פאן פראפעססאר לוצאטו אויס פאדוא עמפפאנגען, אויך ערזוכטע ער מיך אום איין קורצעס פערצייכנים מיינער זעלטנען ספרים נדפסים וכתבי יד, איך אנטווארטעטע איהם אויך זאנלייך אם 19ten, נראדע נאך צור רעכטען צייט, דען איין טאג שפעהטער וועהרע עס אונמענליך נעוועזען, ודלל־ פאהרטע אויך אין זיין פערלאננען אונד טייהלטע איהם איינע אבשריפט דער בעמעלרעטען חרוזים ושירים זא וויא אויך איין פערצייכנים דער זעלטענסטען מיינער מאנוסקריפטע מיט, פאן דען געדרוקטען פערשפראך איך איחס איין אנדרעסמאהל צו ליפרען, פינטע אויך אייניגע קליינע נאטען לתולדות רבינו סעדיה בייא, דיא איך איהנען אויך היער מיטטהיילע. להערה 18 סי השטרות מובא עור בחיי הרין על בבא מציעא דף "ז ע־א, ובחידושי קידושין להרמב״ן דף ב״נ ע־ב מביא ס׳ המתנות לרס־נ. להערה 17 דברי הגאון מועתקים גם בס׳ התרומה ס׳ צ״ט ובס׳ המנהיג דף דב ע״ג וע־ד ומסיים ,עד הנה דברי ריס שהעתיק מלשון הערב אל לשון הקודש" ושכתב כן בחבור טומאה וטהרה כתוב נם בהגהות מיימוני פ״ז מהל׳ איסורי ביאה. להערה 25 והדה ד,־ר קרשגיהו הנקדן, ונראה שההגהות בסט־; הל־ תפלה והל׳ תפלין המתודל״ן ואני הנקדן הס נס בן לו. להערה 34 ובביאות האריך גם בפרטי הדידם כנראה מלשונו בם־ בא אל פרעה המובא בתשובת הרדביז ד׳ פיורדא סי׳ תקע״א בלשון ערבי ומעתיקו ללשון הקודש בעדן עטיפת הטלית. להערה 38 שרב סעדיה הנזכר כלקוטי הפרדס הוא המפרש לדברי הימים,