Jahresbericht der Landes-Rabbinerschule in Budapest
- Journal
- Jahresbericht der Landes-Rabbinerschule in Budapest
- Volume
- [7.] für das Schlujahr 1883-84 (1884)
- Date
- 1884-01-01
- Page
- – (sequence 198)
- Language
- German
- Belongs to
- journal volume
- OCR quality
- 77% known words query
- IRI
…/3122061-3122068--1031-3123203- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
Ergänzungen und Berichtigungen. S. 5 Z. 4 y. u. 1. Widerrufung. S. 8 Z. 8 v. u. 1. Ermittelung. S. 6 n. 11. Ich glaube das Rätlisel, wie in den Schriften Galen’s sich ein Anhaltspunkt für sein Judenthum entdecken liess, auf die einfachste Weise lösen zu können. Die Äusserung de äliment. facultatibus [= בספרו במאכלות ' .] lib. 1 c. 11; VI, 507 : yiyvovtcxl nvT&v vyy&v cpvQad'tvTMV al fi d £ a 1 scheint nemlich das Missverständniss veranlasst zu haben, als redete hier Galen von לחם המצה, den Mazzot der Juden. An diesen Kern hat dann die erweiternde Fabel angesetzt. S. 13 n. n. 22. Bei Pseudo-MAiMiJNi (Kobes! II, f. 32b) heisst es: .משל המנורה היא החושים הה׳ Zu S. 16 vgl. ib. f. 33“. S. 47 n. 32 1. angebl. Jakob b. Nissim. S. 68. Dr. Ignatz Hirschler verdanke ich den lehrreichen Hinweis auf die Worte Mephisto’s in Goethe’s Kaust (Walpurgisnacht) : Siehst du die Schnecke da? Sie kommt herangekrochen; Mit ihrem tastenden Gesicht Hat sie mir schon was abgerochen. S. 76 Z. 9 v. u. 1. Karo. S. 99 Z. 2 1. Remi. S. 134 n. 20. In der Einleitung zum Jeziracommentar bemerkt Saadja zur Widerlegung der 8. der daselbst aufgezählten Ansichten : וכן האותיות בהפקירם בוראם באויר קרעוהו בקרע וחדשו בו המיונים בעלי הויות מחולפות וחשבונות משונות כפי בח בל אות מהם או כל שתי אותיות וכל המחבר יותר מזה הלא תראה כי כלל חכמינו אומר כיוצא בזה בענין מעמד הר סיני באמור וכל העם רואים את הקולות ואומר[׳] איך יתכן לראות [ßx. 20,18] הכתוב הקולות ומפרשים כן החכם ב״ד. הוא הוביל על ההר אש עצומה לאין סוף שנאמר [19,18 .*ע] כי [מפני אשר.1] ירד ה׳ עליו [עליו ד׳.1] באש ויקיפ(ו)הו בעבים ישת חשך סתרו וגו׳ ואחר כן יצר הקול באש [Ps. 18,12] שחורים שנאמר נקדה בי הוא חודש ובראוי כאשר קדחתו האש באויר השחור המקיפה שנאמר ויהי בשמעכם את הקול [ib. 5,20] וידבר ד׳[א]ל[י]כם וגו׳ ואומר [Deut. 4,12] מתוך החשך וגו׳ וביוצא בזה נחנו רואים עתה בי בדבר אדם ביום סגריר וקור ותקרענה חתוכי אותיותיו חדשו בו דמיונים בפי הילוכם בישרות ועקימות ועל זה האופן אמר בעל ספר זה כי האותיות והמניעים תחלת העניינים בלומר עם הרוח, und ib. 1,1: כי נקדחו הדברים באויר וצוירו האותיות בו סדרים ושטות בדמיון וסבוב דמיונים לא ידמה קצתם למקצת וכי אותם הסיבובים והדמיונים והשרטוטים יחוברו. Es ist demnach p. 135 n. 21 z. 5 v. u. zu lesen: נקדחים. S. 172 Z. 1 1. 5.