Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 61 (1917)
- Issue
- Heft 2
- Article
- Die tosefta in den Halachot Gedolot
- Date
- 1917-01-01
- Page
- Seite 130 (sequence 4)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 82% known words query
- IRI
…/2829132-2829881-2829884-2893975--42627-2894044- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
130 Die ־תוספתא in den Halachot Gedolot 5) Ende ה'כתובות, V. 75a, von המפתה נותן bis Schluß. Es sind vermischte, zum Teil gar nicht hierhergehörende Halachot. 6) Ende ה' נדר, V. 77a, von תניא אמד ר׳ יוחנן an, ist tatsächlich — ein »Nachtrag« zu ד.' נדרים. 7) Ende ה׳ נחלות, V. 108b von איתתא דאית לה וווי, das als פסק steht, an. Das Ganze bis zum Schluß fehlt hier in B. 443 (vgl. 37 ראו und JQR. a. a. O.427,27, Geonica II, 397). Aber מאן דאתי וכף, V. 108c steht in B. Ende 165 סוכה, und von הלומדין לפני חכמים וכף bis Schluß steht in B. Ende 466 סנהדרין, wie es wohl in HF. stand ($. unten sub 13). Das מעשה שורע וכף (V. 108 b) steht in V. .14 פאדc als פסק, B. 639. 8) Ende עדות, V. 115b: מקנא במנא וכף, B. 478. Das Ganze gehört nicht hierher; die Halacha ferner über אסמכתא widerspricht auch eigentlich dem HG. V. 110 הלואהb (B. 451) Gesagten. Vgl. auchRGA. ש״צ VII, Nr. 21, RGA. der Geonim, ed. Cassel, Nr. 86 und ח״ג Nr. 134. Der Anhang macht den Eindruck, aus der Schule Rabjehudai'szu stammen, rührt daher wohl vom HP. her. 9) Ende שבועה, V. 119d, von והיכאדגכנסה לחופה an (B. 502). Es sind vermischte Halachot, die alle nicht hierher gehören, a) והיבא דנכנסה וכף steht hier als פסק, ist aus HP. entnommen 77—76 ראו in ה' נשים. b) האשה רשאה וכף (Tos. Jeb. VOI6) steh! bereits oben in ה' כתובות, V. 68c unten, c) אמר רב אשי וכף steht ebenfalls bereits oben, V. 60c und zwar in dem mit פסק bezeichn neten Abschnitt: וחני מילי לכתחילה וכף. Es fehlt übrigens hier in B. Alles wohl, wie gesagt, aus HP. 10) Ende ׳ כיסוי הדםn,V.!36b13 vom והילכתא כוותיה דרב דמספקא ליה וכף bis 136c4. כשר בבכור, B. 57!—72• Ein Fragment der הל' פסף, Bodl. 2834,14 schließthier mit: והלכתא עוף טהור מותר לשלח דכת, צפור עוף טמא פטור מלשלח וחיכאדשלחה וחורה אפילו ארבעה וחמשה פעמים חייב לשלחן אפרוחים מפרחי! וביצים מוזרות פטור מלשלח וכן הילכתא: תנו רבנן מפרנסין עניי גוים חף (Git. 61a. וג׳ ist von Cowiey für וכף gesetzt?). Darauf das Colophon: סליק סדר קדשים 4...(הל׳ פסו'; <= הלכות פסוקות (Cat. II269). Das והילכתא כוותיה דרב bis בשביל אשתו und dann von 136 והיכא דחוה נקיטb 1. Z. bis 136 פטור מלשלםc Z. 2 steht in der Tat dementsprechend in dem