Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1908-01-01 · Heft 6 · p. Seite 726

726 Der Pardes als Quelle für die Literaturgeschichte etc. Sefer ha-Orah Codex Wien § c/5! O ' 00 1 הלכות שופר. 304 » 109 יום הכם ו דים. 305 » 111 הלכות סוכה. 306 fehlen in der Hs., da das betreffende Blatt 135 b—136 a fehlt. 107—115* » 129 נ"ט בר ני׳ט. כל אסורין שבתורה. 316 » 129 נקיות הבשר. 317 131 «־ דין מליחה• 318 » 135 הלכות בשר בחלב. 319 > 133 פסק זה טפסר העתים. 320 > 139 הלכות בשולי ג ו ים. 321 » 142 מלונת העוף. 322: » 142 הלכות יין נסך. 323- \V 147 תשובה. רבותינו המובחרים טשיבין לך פה אחד. 324 >149 mit Varianten הביות של יין ... 325 II. S. 165 נדה דאורייתא . . . 326• H. Handschriften, welche als Quelle des Pardes betrachtet: v werden können: Wir besitzen also keine Handschrift, welche man alsdie Vorlage des gedruckten Pardes ansehen könnte, und: nach der wir den gedruckten Text unmittelbar kontrollieren könnten. Eine Kontrolle wird aber mittelbar ermöglicht durch das Maaßeh ha-Geonim (מעשה הגאונים), welches fast den gesamten Stoff der rheinländischen Gelehrten enthält, wie ich in meiner Abhandlung »Schemajah, der Schüler und Sekretär Raschis« in Monatsschrift 41 nachgewiesen habe, und wie aus der unten folgenden Inhaltsangabe mit Parailelennachweis zu ersehen ist. Die Handschrift des מעשה הגאונים ist im Besitze der