Mannheim
Compact Memory

Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1905-01-01 · Heft 3 · p. Seite 334

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
Volume
49 (1905)
Issue
Heft 3
Article
Über Jean Bodin in seinen Beziehungen zum Judentum
Date
1905-01-01
Page
Seite 334 (sequence 20)
Language
German
Belongs to
article
OCR quality
76% known words query
IRI
…/2829132-2829787-2829791-2886108--33712-2886206
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

Mentioned entities

OCR text

3 entity mentions

334 Über Jean Bodin in seinen Beziehungen zum Judentum. (991—1038), des Abraham bar Chijja1) (1065—1136) und des Mose ha-Darschan2) (XI. Jahrhundert) und sehr zahlreichen Citaten aus den exegetischen Schriften des R. Salomon ben Isaak (Raschi)3) (1040—1105), Abraham Ibn Ansicht mancher Theologen, dass der von der Hexe in Endor Heraufbeschworene nicht Samuel, sondern der Teufel gewesen sei, unter Berufung auf Slrach 46, qui narrat in Samuelis laudibus ipsum post mortem prophetasse praenuntiata morte regis et Philistorum victoria. In eadem sententia est Justinus Martyr, Rabbi Saadias, Haias et Hebraeorum plerique etc. Saadia und Hai werden von David Kimchi zur Stelle zitiert. —- Heptaplom. VI, pag. 302. David Kimchi et Rabbi Saadias, cum interpretantur lila verba (Sach. 12, 1): formans Spiritus in medio ejus, tradunt, animam a Deo formari in ipsa corporis perfectione. Diese Erklärung wird von Kimchi im Namen Saadias (Emunot VI, Seite 95, 97, ed. Slucky) im ספי השישים s. v. ברא (ed. Berlin 1847), pag. 47, col. 94 angeführt. (Vgl. auch Galatinus, De Arcanis II, cap. 3, pag. 34). ג) De Republ. IV., cap. 2, pag. 632. Item Abrahamus is, qui princeps dictus est, auguratus est anno Christi 1363 Judaeorum Messiam aliquem futurum (sic enim imperatores strenuos Hebraici vocant), qui suos gentiles a Christiana servitute erepturus esset. Heptaplom. V, pag. 204. Fridericus. Nam vester Abrahamus is, qui a vobis שי i. e. princeps usurpatur, astrologiae peritissimus, Messiam vestrum spoponderat anno Christi MDDDDLXVI. Das Messiasjahr wuide von Abraham bar Chijja, der Fürst genannt, berechnet in dem noch nicht veröffentlichten »Buch der Enthüllung«. Er giebt mehrere Jahre als möglich an, als frühestes 1230 nach Chr., als spätestes 1448 und als mittleres, das ihm als das wahrscheinlichste gilt, 1358. Vgl. Guttmann, Ueber Abraham bar Chijjas »Buch der Enthüllung«, Monatsschrift 1903, S. 506—507. Bei Bodin, der durch irgendein Citat von diesen in der jüd. Literatur häufig erwähnten Berechnungen Kunde erlangt haben mag, ist das Jahr falsch angegeben oder inkorrekt gedruckt. 2) Heptaplom. V, pag. 206. Fridericus. Si Messiae verbum ad principes et tyrannos pertineret, cur igitur de promisso Messia, cur Moses Hadursam (Hadarschan) scriberet magnum et ineffabile Dei nomen ,יהוד nihil aliud esse quam Messiam, nisi Messias Deus esset? Salomo. Quia plerique nostrae gentis Messiam sensu secretiore intelligant immortalem regem, non ducem mortuum aut morturum. 8) Ueber den Namen Raschis scheint sich Bodin nicht ganz klar zu sein, während er ihn einmal schlechtweg Hebraeorum theologus Salomo nennt (Daemonom. III, cap., 4., pag. 327, Erklärung von

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.