Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1886-01-01 · Heft 10 · p. Seite 450

450 Di« Midraschim i«m Peatätimch und der drMhrig« zweiten Verse; Schluß אסר ר.קב*ה בעה׳ז . . אכל לעה׳ב «3 אמר ופו'. Hebet Nr. 25 vgl. Bubet, Aum. 137, nach welcher der Text zu verbessern wäre; in den Auslegungen ^mehrmals die Formel ושיח). Ta nch. כחינלתך Nr: 11—16. (An! Schlüsse zugesiigt, eben so in Bam. r., כך דרש רכי תנחומא כר אכא; über einen Zusatz in Nr. 14 vgl. Bubet, Anm. 129). Bamidb ar rabb a Parascha 15, Nr. 17—25 (Auf. ויאטר וכו' א&ווה לי (מ' חלכה ום). 11) ח׳ ויקיר •m Rum. 11,33. Homilie in keinem Midrasch. 12) שלח לך אנעים Slum. 13,1. T. d. A. עלם Nr. 1—11־ (Nr. 1 וידבר י ל טד נ ו (vgl. Anm. 1 ,ויתרו את ארץ כנץך{כך דרש רכי תנחוסא בר אכא 4 ,2<ץועו׳־ מנוף0מה^שקראו בעניך שלח לך אנשיםy (bgf. Anm 23) Proömien mit .3;ושייר Proöm ר'אחא חנרול מתח I 6 םח כתיב העצין p ל»1לח (vgl. Tanch^Nrr Ä);!7—11 Auslegung; Schluß 11 Ende אטר־חקב׳ה לישראל בעה״ז. . אכל לעח״ב .. שנאסר ובר; — ©ie' auf diesen Schluß noch folgende Auslegung zu Num. 13,17— 14,23 in Nr. 12—25 fehlt in der Vatikanischen HS., nach welcher auch Nr. 1 Anfang und 5 Anfang" zu" berichtigen ist. Die anderen HSS. mögen diese Stücke, wie 26—27, Nr. 28j“r31־ aus Tauch. Nr. 8-»13>i 14-15 und Bam. r. Kap. 16 Nr. 12 ff. ausgenommen haben)- & ms rer Tauch. שלח Nr. 1—7, zugefügt ist die fortlaufende Aus» legung zu Num. 13,17—14, 23 ist MV-S—M -uW Nr. 13 vönr'vir nM^'piiiM-'Mr אכנו כרכר. Nr. 13Wfang ist ein Zusaß der tzch MMtU'a, aus Wam. r-Kap;' M M. 24vgl. Bükeu Anm. 95, desgleichen Anm. 43 über eine VersetzUstß in Ti Nr. 6.