Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1884-01-01 · Heft 11 · p. Seite 511

Anhang. 511 nielis nee prophetam nec aliquod regimen habuerunt sicut manifeste hodie patet. Per quod eertum est eis Messiam venisse. Ipse tarnen dicebat quod probaret quod predicta capita habuerunt post eum sed nichil potuit ostendere de predictis. Imo confessus est quod non habuerunt predicta capita ab DCCOLV annis citra . . . ergo patet quod venit Messias cum an . . . mentiri non possit. Item cum dictus Moyses diceret Jliesum Christum non debere dici Messiam quia Messias ut dicebat non debet mori sicut dicitur in Psalmis ritam petiit a te et tribuisti ei et cetera sed debet vivere in eternum tarn ipse quam illi quos liberaturus est quesitum fuit ab 60 utrum illud capitulum Isaie LTII Domine quis crediclit quod secundum ebreos ineipit in fine- LU capituli ubi dicitur ecce intelliget servus meus et cetera loqueretur de Messia . . . constanter afirmavit quod nullo modo loquitur de Messia. Probatum fuit ei per multas auctoritates de Thalamut que loquuntur de passione Christi ac morte quam probant per predictum complimentum (sic) quod de Christo intelligitur predictum complimentum » . . in quo mors Christi et passio et sepultura et ejus resurreccio evidentius continentur ipse vero tandem coactus per auctoritates confessus est quod de Christo intelligitur et exponitur. Ex quo patet quod Messias debuit pati et mori. Item cum nollet confiteri veritatem nisi coactus auctoritatibus cum auctoritates non posset exponere dicebat publice quod illis auctoritaibus que inducebantur . . . licet sicut in libris judeorum antiquis et autenticis nec tarnen credebant eis quod prout dicebant sermones erant in quibus doctores eorum ad exortacionem populi multociens mentiebantur pro quo arguebat tarn doctores quam scriptores judeorum. Item omnia que confessus est et que ei probata sunt vel fere omnia prius negavit et postea redargutus per