Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1876-01-01 · Heft 9 · p. Seite 359

Blvuograpyiirye ^uuiicuuuyvn; דו טוא חש פון דיינש ווילן . (D himmlischer träfjtin*) Sei er noch unverstorben Ach allmächtiger gütiger Gott Du, thu'du's von deinetwillen.) 163,1—5: Er sprachhymlisch e Kays erin . . . Ich bitt dich durch d eins kindes to dt ער שפראך הימלישר טרכטיין . ' איר,. ביט דיך דורך דיינש גנאד (Er sprach himmlischer trähtin Ich bitt' dich durch deines Gnad".) Als Probe der Umschreibung mögen die drei ersten Strophen und die Schlußstrophe des beiderseitigen Textes hier folgen: 1. Wollt jr Herrschaft hie betagen Gross abenthewr wil ich euch sagen Von starken stirmen herte Die der Berner und Hildebrandt leidt Vil manchen sturme er da streit Bis das ihn Gott erneute. t Es mocht jm anderst nicht ergan Er Reit alein aus Berne * Durch manchen wilden finstern than Das möcht jr hören gerne Gross lieb und leid jm da gescliacli Von einem starken Risen Kam er in ungemach. וואלט איר הערשאפט היא ביטראגין. גחש אבנטייער וויל איך אייך ואגץ. פון שטרקן שטורמן אוג׳ הרטי. דיא דער בערנר אום הילרכרנט לייט. פיל מענכן שטורמן ער דא שטרייט. ביו ח אין גויש עדנערטי. עש מובט אים אנדרש ניט דרגאן. ער רייט אליין אויש בערין. דורך מעגכין וולדן וינשטק פלאן "). ראש מוכט איר העדין גערין. פון איינם שטרקין דיון. קאם ער אין אוג׳ גמיך. .2933 trähtin, Herr Gott, vgl. Klage ed. Laßberg ---- טרכטיין (* In der jüdisch-deutschen Ausgabe ist fast durchgänzig t h a n—Forst (* ,mit Plan vertauscht