Mannheim
Compact Memory

Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1853-01-01 · Heft 6 · p. 224

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
Volume
2 (1853)
Issue
Heft 6
Article
Zur Geschichte der Juden in Polen
Date
1853-01-01
Page
224 (sequence 14)
Language
German
Belongs to
article
OCR quality
65% known words query
IRI
…/2829132-2829150-2829157-2852386--01038-2852419
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

No entity mentions on this page.

OCR text

tu Zur Geschichte der Juden in Polen. 3) Behauptet dev Christ, daß er das Pfand für eine geringrre Summe schuldet, als der Jude angibt, soll der Jude seine Angabe durch.einen Eid bekräftigen, und der Christ darf die Entrichtung des Betrages nicht versagen 5). 4) Desgleichen, Menu ein Jude ohne Beibringung von Zeugen behauptet, ein Christ schulde ihm auf ein Pfand, und dieser es leugnet,, so kann der Christ die Forderung abschwören °). 5) Der Jude kann Alles pfandweise aunehmen, ausgenommen Kirchcnornate und Gerüche, feuchte und blutige Kleidungsstücke'). . . (Fortsetzung folgt.) pro causa criminali, quae tangeret res auf!:*ersonas Judaeörum, impetitur, talis Christianus non aliter, nisi cum duobus Christianis bonis, et etiam cum duobus Judaeus bonis , qui in sua humanitate omnes non fuerint suspe־cti, neque infames, et cuim fuerint taliter acce]:)ti, tune diefci Christiani jurare debent super sanctam crucem, videlicet. Ita nos Deus adjuyet'et sancta crux etc.. 11t mos est Christianorum, Judaei veroי jurabunt super rodäle decem praeceptorum, secundum consuetudinem ipsorum Judaeörum supra summ am, quae se extenderet in L marcas puri argenti fusi, et ultra,, et quidquid inferius esset quam praedicta summa furi argenti-L marcarum, tune Spsi Judaei super feruncam alias-na I£01cze, juxta scalam, in astio pendentem debent jurare., secundum morem ipsorum, hoc est tali modo, seu rotha: Ita nos Deus adjuvet, qüi illuminat et; obscurat, et libri Moysi etc. ... Ita debet heri juramentum Judaeörum et non aliter, pro quaecunque re, sit parva sive magna, tenendo feruncam. Et hoc debet mandare ministerialis, vel szkolny, cui demandaretur. (Bandkie, Jus pol. Vars. 1831.) 5) Si. Christianus öbligaverit Judaeo pignus asserens; quod Judaco pro minori pecuniaöbligaverit, quam Judaeus eonstitcatur: jurabit Judaeus super pignore sibi oblato, et quod juramento probaverit,'Christianus ei solvere non recuset. . . / , '; ' ö) Item si Judaeus Christiano fcestib.us non assumptis dicat, se pignus mutuasse, et 111 negayerit; super hoc Christianus soluis 8ui juramento se expurget. ... ' Dieselbe Bestimmung findet sich auch in dem oben erwähnten Statut von Witold. s. Czacki.?) Judaeus recipeye poterit nomine pignorum omnia, quae sibi fuerint oblata, quocunque nomine vocentur, nulla de his'requisitione facta, ex■* ceptis vestibus sanguilentis et madcfactis , et saeris vestibus quas nullatenus acceptabit. Ueber mehrere der hier angeführten Gesetze vgl- ״Frankel Der gerichtliche Beweis nach mos.-talm. Rechte" S. 489 -ritte Anmerk.

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.