Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1937-01-01 · Heft 2 · p. Seite 239

Samuel Krauss: Noch ein Lösungsversuch (zu תפורין). 239 (ואלו אנשים די דא ויין צו ווין גוועון וויא דר טירק די שטאט בלפגרט הוט אור אין אירן אב צוק פון ווין ביום ו׳ נצכים ך״ו אלול ת״מג ל׳ דא זיא האבן גוואלט אויף ראש השנה לק״ק ניקל שפאת ויינן ויא צווייא מייל פון ווין צו קלוסטר נייא בורג אלי נהרג גווארן): ר׳ מרדכי יפה מווין ר׳ מאדל הם (Haas. Hess) אור ר׳ אליה אפנים(Oppenheim) מ "ק פרנקפורט ר׳ פרץ חון שנקרא ר׳ פרץ שמעלקי: מפראג ובנו הבחור מאיר וכמר בעריל ונווליו [9a] מווין דק ולבגן טאג סמוך לשבת ויינן גלייך צעהן וועגן מיט יהודים אויף קלוסטר גיי בורג קומן דיא צום פולשין לאגר ברנט וויין גפירט האבן ווא האבן ויא די הרוגים גפונין אין דיא טנוי ליגן גנץ נקט חוץ ר׳ פרץ ובנו ה״נל זיינן אובן אין מקום גלזגן איו אבר ניט מיגלך גוועוין נאך קודם שבת דיא הרוגים אויו דק וושר החיו צו נעמן וו איז דר ווייל פרייטאג צו נאכט ר׳ מרדכי יפה אור בעריל זנווליו אין דער טוני איין וועק גשוואומן אור די אנדרן ויינן במוצאי שבח צו קבר ישראל קומן והמתעם י! הגדול אין דר מצוד, רבה איו גווצזן הנעלה כמר פסח בלבירר מק״ק דאבטשויא במדינת מעררין דער אישט דר גרעשטי_פועל טוב גווצזן בייא דער מת מצוד. אור דער ועלביג האט דיוו ביכל גפרנין בייא דען קדוש הבחור מאיר ה״נל. יוכרם אלהינו לטובה וגומר ות״נ״צ״ב״ה אמן: העתקתי כל ואת לזכרון: למק יסופר לדור אחרון: ויהללו יה בניב וגרון: שהברית האויב באף וחרון: נאם אלחנן בן ה״רר יששכר כ״ץ שמש נאמן וסופר אצל קהלא קדישא ק״ק פרוסטץ במדינת מעררין יום א׳ לסדר והניח לכם מכל אויביכם מסביב ויש ב״ת״ם ב׳טח לפ״ק בבית הדפום של האלוף ר׳ יוסף בק: Noch ein Lösungsversuch (zu תפורין). Von Samuel Krauss Löw bezeichnet seine Erklärung“ des Wortes תפוריץ Var. תפארין iri T BQ XI, 9, S. 370 (ed. Z.) als einen Lösungsversuch1. Ich kann in der Tat darin eine wirkliche Lösung nicht erblicken, da das Wort von Löw ganz anders gelesen wird, als überliefert ist, und da ferner die angebliche Bedeu« tung (״Schafpelz", den der Herr dem Hirten als Löhnung gibt), in den Zu« samtnenhang nicht paßt. Sehen wir uns die Stelle noch einmal an. Gesprochen wird von den Dingen, die man von einem Hirten nicht kaufen darf, weil sie möglicher« weise ein zu Unrecht entwendetes Gut darstellen. Die entsprechenden Vor« Schriften finden sich auch in M BQ X, 9 ff. bzw. in den im b. Talmud 118b ff. gebrachten Barajtoth. Die zur Frage gestellten Worte אבל לוקחי*[ מהן תפורין usw. lauten in Bar. b. ebenso, und ich sehe keinen Grund, von diesem Wort« 1 MGWJ Bd. 80, S. 454.