Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung · 1856-01-01 · 1856 · page 45

άρσεσιν ovx επέοιχε χομάν. χλιδαϊ δέ γυναιξίν. παιδος δ3 ενμόρφον φρονρεΐν νεοτήσιον οίρην πολλοί γάρ λνσσώσι προς άρσενα μΐξιν έρωτος. 21 δ παρΌ-ενιχην δέ φύλασσε πολνχλείστοις &αλάμοισιν μηδέ μιν άρχι γάμων προ δόμοη> οφ&ημεν έάσ^ς. χόλλος δνστήρητον εφν παίδοιν τοχέεσσιν. 2τέργε φίλους αχρις Ό-ανάτον, πίστις γάρ άμείνων. συγγενέσιν φιλότητα νέμοις οσίην &3 ομόνοιαν. 220 αίδεΐσ&αι πολιοχροτάφονς, ειχειν δέ γέρονσιν έδρης χαι γεράων πάντων γενεί] ϋ-αλέ&οντας. πρέσβνν ομήλιχα πατρός ϊσαις τιμαισι γέραιρε. Γαατρός οφειλόμενον δασμον παρέχον &εράπονσιν. δούλψ ταχτά νέμοις, ίνα τοι χατα&νμιος ειη. 22δ στίγματα μη γράψιις, επονειδίζων θεράποντα. δονλον μη βλάψι/ς τι, χαχηγορέαιν παρ3 άναχτι. λάμβανε χαι βουλήν παρά δονλον ενφρονέοντος. [αγνείη ψνχης τον σώμαιός εϊαι χα3·αρμοί~] Ταύτα διχαιοσύνης μυστήρια, τοια βιεΰντες 230 ζαιην έχτελέοιτ3 άγαίϊην μέχρι γήραος ονδοΐκ 1 ytvbfi δ'άτάλαντον Ρ. XXXI1 | 227 παρά οίνΛτον ευ φρονέυντος Ρ. XXXII1 | 228] Ρ. XXXII2 |