Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung · 1856-01-01 · 1856 · page 40

25 νανηγους οϊχτειρον, έπει πλόος έστιν άδηλος. χεΐρα πεαόντι δίδου· σώσον δ3 άπερίστατον άνδρα κοινά πά&η πάντων ο βίος τροχός' άστατος όλβος πλοΰτον έχων σην χεΐρα πενητεύουσιν ορε%ον ων τοι έ'δωχε &εός, τούτων χρήζουσι παράσχου. 30 ε'στω κοινός απας δ βίος χαϊ δμόφρονα πάντα. 31 το ξίφος αμφίβολου μη προς (ρόνον αλλ3 ές άμυναν. 33 εϊ&ε δε μη χρήζοις μήτ3 έ'χνομα μήτε δικαίως· ην γαρ άποκτείν^ς εχ&ρον, αέο χείρα μιαίνεις. 35 άγροϋ γειτονέοντος άπόαχεο μηδ3 άρ3 υπερβάς. πάντων μέτρον άριστον, νπερβασίαι δ3 άλεγειναί. χρηστός ονήσιμός έστι, φίλος δ3 άδικων άνόνητος. μηδέ τιν3 αϋξόμενον καρπόν λωβήση άρούρης. εϋτωΰαν δ3 ομότιμοι έπήλυδες εν πολιήταΐς' 40 πάντες γαρ ξενίης πειρώμε-&α της πολυπλάγκτον χώρη δ3 ου τι βέβαιον έχει πέδον άν&ρώποισιν. Ή φιλοχρημοσύνη μήτηρ καχότητος άπάσης. χρυσός άεϊ δόλος έστϊ χαϊ άργυρος άνΌ-ρώποϊσιν. χρυσέ, κακών αρχηγέ, βιοφ&όρε, πάντα χαλέπτων,. 45 ε'ί&ε σε μη &νητοΐσι γενέσ&αι πημα πο$εινόν. σευ γαρ εκητι μάχαι τε λεηλασίαι τε φόνοι τε, ίχ&ρά δέ τέκνα γονεϋσιν,- άδελφειοί τε σνναίμοις. μηδ3 έτερον χεύ&οις κραδίΐ] νόον αλλ3 αγορεύων μηδ3, ώς πετροφνής πολύπους, κατά χώρον άμείβον' 50 πασιν δ3 άπλόος ϊσ&ι, τα δ3 έκ ψυχής αγόρευε. όστις έκών αδικεί καχδς άνήρ' ει δ3 ύπ3 ανάγκης, ονχ έρέω το τέλος· βουλή δ3*εν·3ννε$-3 έχάστου. μη γαύρου σοφίΐ] μήτ3 άλκ^ μήτ επι πλούτφ' εις -3-εός ίστι σοφός, δυνατός -Ο-3 αμα και πολύολβος. 55 μηδέ παροιχομένοισι κακοΐς τρύχου τέον ηπαρ' ούχ έτι γαρ δύναται το τετυγμένον είναι άτνχτον. μη προπέσ^ς ές χεΐρα, χαλίνου δ3 άγριον άρην πολλάκι γαρ πλήξας άέκων φόνον έξετέλεσσεν. , 3Έστω κοινά πά9α^ μηδέν μέγα μηδ3 νπέροπλον 60 ούδ3 άγα&όν πλεονάζον έ'φν -ίϊνητοΐσιν ονειαρ' ή πολλή δέ τρυφή προς άσέμνους ελκετ ερωταςζ υψαυχεΐ δ3 ο πολύς πλούτος και ες νβριν άέξει. 32 [αΐμα δε μή φαγέειν εΙδωλοΦυτων άπέχεοϋ·αϊ\ Ρ. XIX1 | 40 πενίης Ρ. XXV1 | 57 πςοπετης | 60 ούδ'] ονκ Ρ. IX