Jahrbücher für jüdische Geschichte und Litteratur · 1889-01-01 · IX. (1889) · page 88

— 84 es ein Einschiebsel sei, wie sich dort auch andere Zusätze zur Versio antiqua lat. finden. Im Ganzen scheint es die hebr. anonyme Uebersetzung in Cod. Leyd. 533 (Catalog S. 250, wo ich die Laurent, irrtümlich auf die Practica bezog), Par. 1128 2 und 1132 2. 11. (Teutsch-Benschen.) Die k. Bibliothek hier besitzt folgendes in Catal. Bodl. p. 462 fehlende Buch: ברכת המזון דיא זמירות גידרוקט אין עברי אוני אין טייטש ח דיא ווייבר זאלין פר שטין מאש זיא בענשין אודר מאש זיא זמירות זינגען אין אך דיא ברכות * ־ אול האב איך מוסף גיוועזן דיא מה נשתנה אויף טייטש דיא נאך ניא איז אין קיין בענשין גישטנדין אול אויך וויא מן טוט אין פסח בניאן: אז איר וועט [ווערדעט] היכטן שויאן. במצות יעקב בר אברהם זצ״ל טיהינגר עס השני יעקב בר אברהם ז״ל פאלק הניקרא (so) יעקב מוכר ספריס ממדינת רייסן מק״ק מעדייטש דליטא אצל בריסק. פה בס יל יה * ־ בדפוס קונראד וואלדקירך ובביתו בשנתמש״ך חסדך ליודעיך לפ״ק. X. Auf der כא A bis א 162 Seiten unpaginirt, Signatur :Rückseite des Titelblattes heisst es איך יעקב בר אברהם ז״ל דער שרייבר, אלה (so) פרומה ודיבר, האב דאש טייטש ב ע נש י ן אין דרוק גיבראכט, דרוס ליבה ודיבר האט אך אויף מיר אכט, אול טוט מירש בלט אבקויפין, אז איך אך בלד צומיינס (80) ווייב אול קינט טון (so) לויפן, דען איך בין גיוועזין דרייא יאר אין טייטש לנט, איך האף צו גאט מיין קינדר ווערין האבן דער פון קיין שנט, דען איך האב ספריס אוס גיטראגין, איך האף מן וועט מיר קיץ ביז ניט נאך זאגין, איך האב מיך אך וואל טון דרינן האלטן, מן הט מיך אביר אך וואל גיהלטין, יעקב ספריס טרעגר בין איך גיננט, מן קעניט מיך אין גנץ טייטש לנט, איך האף איך ווער איין שכר מצוה דער פון האבץ, מן האט אין אלה ישובים נאך מיר טון פראגין, ווען וועט דער ספריס טרעגיר קומן הער, אז ער מעכיט אונז ספריס ברענגין מער, דען דער הייס האב אין נישט גיהט בעו״ה צו ברעכין נאך צו בייסן, ווען איך בין שאן גיזעשץ אין רייסן, אבר אין אשכנז האט גאט דער אלמעכטיג מיינר ניט טון פר געשין, איך האף אן איס איך וויל אן איס ח״ו אך ניט טון פרגעשין, דרוס האב איך אייך דאש טייטש בענשין דרוקן צו לעץ, און נומען צו שערן, אז איר מעכיט אלה שבת טון דרינן לייאן, זא מעכט זיך אייער הערק דרינן טון פרייען, איך האף איר וועט אן מיר גידענקין לטובה אלה צייט, ווען איך ווער זיין פון אייך ווייט, דרוס ליבה ודיבר טוט מירש בלט אבקויפן, אז איך ווער קענין בלט צו מיינם ווייב אול קינט לויפן, דען דיא צייט איז מיר שיר צו לנג, אול! *׳־־־״*־,*־"״ i ו*־?' ״*j