Yidishe bilder · 1951-08-01 · Nr. 8 אויגוסט · p. Seite 18

אונזער פײגעלע דיפ?ין-? אי/ די דראטן ע?נס שטײגל, חרבגעשסעקם דאס שנעבע?ע דייל די דראטן, ג?ײך 77י ס׳7?#?ע 7ל געבעטן: מ'ל ארױם א7־ף דעד פדײ/ ׳צ?ס ב?ױען ז/יס?. צ?ס?״דינעס?7־ע?ד/ , — א רחםנות אונןער פײגע?ע1—י׳#ע ^יד ^ײנ־ מא? אנגערופן ג'טעלע—%לע פײגעלעך "/ײנע/ עדײי עליע/ #דוס, 77? זײ ורלן, און אונזערס את, נעבעך, פארשפארט אץ שטײגל. מיד&רף. ד$ס גארארױס?#ון1 ■■■■- ארױס?אזן פרײז ארױס?אזן\ .חאבן אלע אײנגעשט״מט. . ,א?/ בא?ר א*ז שױן דעד עו?ם געשט#נען ארום שטײג?. אײ1ער האט ברײט פונאנדערגעעפנט דאס פענצטער. װער װעט עפענען ראס שטײגל? .גרטעלע\ ז״יעע?ע/./י האט די ערשטע פאר- געלײגט באפרײען דאס פײגעלען ג״טעלע האט ס־ע אציטערדיקער הא:טאױפגעעפנט דאס םירל פון שטײגל. דאס פײגעלע האט ױך ארומגעקוקט אױף אלע /ײע/י דאן א פלר געטאן פון שטײגר דורבן פענצטער אויפן נאנטן בױם. . - אין קלאס אז געװארן שט״ל. אלע האבן עיע פארהאלטענעם אטעם גע?וקט אױפן בױם. . אט זיצט עס/ איך /ע עס/.האבן אײניקע אנ- געורזן סיע/ עיננעד 777? װה — אט דארטן אױפן פאדערשטן צװײגז פלוצלונג האט דך דאס פײגעלע אױפגעהױבן, א שורם געטאן אין דער לופטן און אװעקגעפרױגן 77ײע, װײט... מער האבן עיד עס שױן נישט געזען. הײנט האם אונז די לערערן דעדצײלע. ור קינדער האבן א״ן א שול געמאבט פײגלטיש, זײהאבןארױם• געחאנגען פארן פענצטער פון קלאס א ברעטל און פלעגן אױף דעם אלע טאג אנשיטן ברעקלעך ברױט, קעז און אנדערע עםנװאוג. די פײגעלעך. װאס חאבן וױנטער ניע װאס צו עםן. פלעגן צופלי-ען צום ברעטל, פיקן די ברעקלעך און ראטעװען דך פון חונגער. די זאך א'ו אונז זײער געפעלן געװארן. און מיר האבן אױך באשטימט צו םאבן אוא פױגלטיש. אץ מיטן רעדן רופט ױך אן ראסעלע;—װען ע־ד האבן א פײנעלע א*ן קלאס, אס װאלטן עיד עס געהאלטן עײעד/ — טאקע. טאקעז— האבן זיך אפגערופן עטלעכע קינדער—לאמ״ר טאקע קױפן א פײגעלעז גערעדט און געטאן! אלע האבן ױך צענױפגעלײגט צו עטלעבע גראשן .און עיד/ײנע/ אװעק אץ א פײגל געשעפט קױפן א פײגעלע. אך. װאס דארט האט זיך געטאן\ א סך קלײ• נינקע פײגעלעך האבן געצורטשערט, געפ״פטשעט, געזוננען. געשפרונגען א*בער די שטײגעלעך, גע פאבעט עיע די פליגעלעך. עיד האבן אױסגעקליבן א קלײן ׳ש־י/ 9 פײגעלע עיע א געל בריסטל און געבראבט עס אץ א שטײגל אץ קלאס. א פאר קינדער האבן גלײך געבראבט טרוקענעם זאמד. עיד האבן אנגעגאסן װאסער אין א טעצעלע. אנגעװארפן קערנדלעך און אװעקגעשטעלט דאס פײ־ געלע אױפן פענצטער. פון אנחױב אי/ עס גע.יען דערשראקן און אומעטיק. מיר האבן עס געלאזן צורו. די לערערן חאט אונז דעד/;יי? געהײסן פארשרײבן זױ אזױ מדארף רך באגײן מיט א פײגעלע: /) דעם זאמד און דאס' װאסער אץ שםײגל מוז מען אלע טאג בײטן. 2) לעבן שטײגל דארף מען האלטן װאזאנעס.?>) צי/ ציעעד. װו עם שטײט דאס שטײגל. דארף זײן װאו עם, און די לופט—רײן און פריש. אץ דעס ציעעד טאר מען נישט רײבערן. בעת מיר חאבן גע- שריבן, האט דך דאס פײגעלע דערװײר בארױקט און גענומען דנגען. עיד האבן שיער נישט געטאנצט פאר פרײד. ראס פײגעלע האט פארבראבט בײ אונז דעם גאנצן זױנטער. אלע טאנ האט אן אנדער קינד עס באזארגט מיט עסן און טרינקען. 0'איז אנגעקומען דער פרילינג. סיאה געזזארן װארעם און זוניק. מיר האבן געעפנט די פענצטער. אונזער פײגעלע האט געזונגען אלץ שענער און שטא^קער. אבער אלץ אפטער האט עס געשלאגן עיע שפילער אײזיק, געבױרן אין קאװנע (ליטא) דעם 2־טן אפריל 1943, צװײ הארציקע ײדישע קיגדערלעך פון לאגער לאנדםבערג,