Yidishe bilder · 1947-03-01 · Nr. 3 (1.3.1947) · p. Seite 16

פון דטר םעריט: ישוכיםי״הפוטל־המזרחי װיםט איז געװען ריי געגנט פון דיי חברונער בערגי און פעלזיק אװ איר באין♦ פיל האבן געצוױיפלמ אץ דער מעג־ לעבק־יט אויפצושטעלן א קיבוץ אויף א אונפרוכטבארן בערגיקן *געבימ און נאך לאנגע װיכוכים האט מען דאך באשלאםן צו באועצן דעם װיםטן שטח פון די חברוגער בערג און אײפבויען דארט א י־שוב פון רעליגיעזע חלוצ־ם, צװי־ אונגעלונגענע פרװון זײנען שוין פריער געמאכט גע־ װארן צו באזעצן רעם איט. אין די יארן 6צ־29 איז דא געװען א פיױואטעי ײרישער ־שוב - מגדל־ערר♦ א־ן יאר 1934 איז װירער געמאכט געװארן א פיױו צו גרינרן א ײרישן פונקט, אבער אין יאר 1937 האט ער אויפגעהערט צו עקזיקטירן און בױ 1943 איז דאם ארט פאיבליבן װיםט און או־באזעםן♦ ניםן תש״ג איז צום דריטן מאל נעלײגט געװארן דער י6ור צו א גי־עם ײשוב דויך קבוצת ״אברהם״, חברים פון הפועל־המזרחי♦ .דער קאלאניזאטאיישער אקט האט ארויםגערופן גרוים יאױפמערקזאמקײט אין לאני, דאס איז געװען דעי עישטער ײ־ישער פוגהט צו דרום זײט פון ירושלים; װאם האט אנגעהויבן באזעצן א־ינעם פון די שענםטע נעגנטן אין לאנד, װאם איז אוגת אויך זײער טײער צוליב זײן היםטארישע פארנאנגענהײט, 21 ק״מ פון ײרושלים אייפן .װעג קײן חברון פ־רט -א זײ־ טיקער שאםי־ צום גרין באפלאנצטן בערגל אויף װעלכן כפר עצײן האט זיך באזעצט, פון בערגל אנטפלעקן זיך די װיסטע אומיאװאקםענע און אומכאזעםענע בערג, רי שטורמישע רעגנם האבן איאפגעשװענקט פון -זײ ראס ערה בוימעכ און פלאנצן זײ-נען אי־סגעריםן געײארן און ציגן־האבן אפגעגעסן דאם וראז. נאי קלײנע קוים מערקבארע פעלאכ־שע דערפער געפינען זיך אין רער געגנט װאם באשעפטיהן ז־ך מיט טרויבן צוכט און פאשען דארט זײערע םטאדעם, כפר עצױן האט געהאט די אױפגאבע צו פארװאנדלען פעלזן אין פרוכטבארן ״באדן, אייס־ שטײנעין דעם גאנצן ײרישן שטח און אויפשטעלן פון די שטײ־ נער װענט און טרעפ װאם זאלן מער ניט לאזן אפשװענקן רי ערי פון די בערג און אויפשטעלן א לאנרוױרטשאפטלעכן א נטענםױון משק. זואס זאל ז־ך באזירן אייף פלאנצך פאשע, היגער־צוכט א, אנ, - רר־ײ יאר זײנען פארבײ זײט זײ זײנען־ ארויף אויף די בערג פון חברון, כרי צו פארװאנדלען די װיםטע בעיג אין א בליענריקן יש׳וב, צו באנײען דאם לעבן פון אונדזער י מםורה און צו צוגעבן א רינגעלע צו רער ק־ימ פון תרות,,, מ־ט פיל מי און אנשטרענגונג אױ זײ נעלונגען אייפצו־ ויעקן ראם ארט פון זײן אײביקן שלאף; מיט מם־רת נפשידיקער עקשינות האבן ז־י געפלאנצט יזנגע ב־ימער אויף דער שטײ־ נערריקער אלמעי ערר אװ װײט פון א ײרישן יישוב אנגעצינדן א פונק פוןי קדושה ״ און װען דו גײםט א־ורך צװישן רי צעלטן אין די נײע שטײנערנע געבײרעם מורמלםט דו פון זיך אלײן: ״מה טובו אוהליך יעקב״. די אלטע שטאט ירושלים מיט אירע אלטע געהײמע מויערן♦ ,4־־ די ראטש־לר שולע אין ירושלים, ■■ ■; די אלטע שטאט חברון, געזען פון דער װײטנם, 16