Yidishe bilder · 1947-02-01 · Nr. 2 (1.II.1947) · p. Seite 20

.^ווו ..... .ו ■ווו ■ <וו ו■ ו... ■——ןוןץיי^■ ז טאל אולסגעמאידעװעט מ*ט אלע מ'תי משינה טו טן איז מער קײן גלויבן צו יעם יעצטיקן װעלט יושר נישמא. דעריבער ממ דער קאמף זײן זעלבםט־ שטענדיק. דער קאמף פון יהודה המכבי אזוי וױ יערער אגיערער פרײהײמס־קעמפער. האט קײן מלהמה נישט ארײיםנערופ; און אויך מיר יעצט וױלן נ-שט קײן מלחמה. מלר ײדן זײנען שטעגייק װײט פון מלחמה. מיר וױלן נישט פארגיםן קײן מ<נטש־ לעך בלוט. יעדער מענטש איז בײ אונח ט־יערי נאר װעי מיר האבן מ־ט אונחערע אײגענע אויגן געזען און מיר זען דאם נאך ה־ינט, װי קײן רחמנות אויף אונחער אומגליקלעך פאלק איז נישטא, מוזן מ־ר פעקט אזוי װי יהויה המכבי אויפהײבן דעם קאמף. א קאמף פאי פרי־הײט. א קאמף פאר אונחער פאלקם קױם, װארטן ב*ז יי װעלט װעט שענער װערן, אײרערער ויערן, איז יעצט פאר אוניזער פאלק צופ ל ריזיקאליש אזא פאלק םאר־ שפילט אוז פארלירט די צוקונפט. די װעלכע קעמפן יעצט א־ן ארץ-שראל, קעמפן נישט פאר א אינדױוידועלע פרײה־ים, זײ קעמפן פאר א פאלקם פרײהייט זײ גיבן אװעק זײער ױנג בלוט, בלו־ז דערפאר װאם זײ האין מער נישמ קײן גלויבן צו די קריםטלעכע װעלט. זיי נלויבן נישט אין ױשר פון די יעצטיקע װעלט פארזארגער. זײ האבץ דאם אלײן אױף זײער אייגענער הויט מיט־ געמאכט. דאם זײנען ױגגע־לײט װאם שטאמען פו; פײלן, רומעניען, אונוארן און רוסלאנד♦ אינטערעםאנט איז, צו לעזן זײער לעצטער אייפרוף, װאם קליננט אזוי הײליק, װאם נישט יע־ אויך געהאםט. די היטרער מייפה איז אנטשטאנען אין הארץ פון א יראפא א־ן הארץ פון קולטור און א װעלט פון װיםן, גלװבן, פון מאראל און עט ק, האט גלײכגילטיק צוגעקיקט צו אלעם װאם די היטלער חיה טוט. דעריבער. װען מיל אנעל נאטם־ פארכטיקע מענטשן האפן געקאנט שט ין פון דער־ זוײטנם או, צוקוקן װי א צװײט פאלק װערמ ברו־ די חשמונאיםפוז חלר הײנטיהער צײט די װעלט קאן װערן נאי דאן באפרײט און גע־ רעטעט, װען דער לעבנס־װילן פון די װעלט פעל־ קער װעלן װערן אײדעלער. אבער װער װעט פאראײרעלען די פעלקער? מיר? די װעלט װיל ע.ם נישט. אויםער דעם װילן שוין. דאס מער נישט פיל פון אונח, מיר האבן אױך נישט דעם גלויבן אין דער פארפאלקאמונג פון מענטשן־געשלעכט דורך קולטור און ציװיליזאציע. יהורה המכגי האט זײן פאלק גערעטעט, נ־שט דורך איבערצײגן די נריכן אז זײער אונטערדרי־ קונום־םיםמעם איז נירעריק און געמײן נישט דורך װארטן ביז זײ רי פעלקער װעלן באא־ינפלופט װערן פון מער ױשחחקע געפילך נאר דורך טאט, דורך קאמף, דורך נאצ־אנאלער באװוםטזי־ן, דורך פרייהײמם קאמף, דורך וױיזן דעם פײנר אז אויך מיר האבן א־פייסמ און אויך מ־ר קאנען צוריק־ שלאגן, אפילו דאמאלם, װען מיר זיינען ארומגע־ רינגלט פון בלויז שינא־ם פײנד און פארעטער, דאם האט אונח נעוױזן דער װארשעװער, װילנער און ביאליםטאקער אײפשטאנד. דער ברויזנדער כאאם, וואס עם הערשט אין אונחערע מענטשלעכע פארהעלטענישן, איז אײן שטיק פארבלוטיקטע געש־כטע מענטשן אזוי װי חױת פרעםן זיך קעננזייטיק אויף. דער שטארקערער פרעםט דעם שװאכערן און װען רער שװאכערער זוכט רחמנות, װערט ער בחטאל או סגעלאכט און *י!**§§§|| 111111*!'׳-ז די ייר. בריגאדע םאלראטן װאם זײנען ארױםגעשיקט געװארן פון ארץ־ישיאל . צום קאמף מיט די היטלער באנ״יטן. 20