Yidishe bilder · 1947-01-01 · Nr. 1 (1.1.1947) · p. Seite 6

ײדישע גיילדער 1 יאר ״ארט״־אונרא פאך־שולן אין דטר אמעריקאנער זאנע, \ 165?!נד8!ק: דער פאוױלאן פון ד' ״ארט״ פאך־שזלן אץ האלצהױזן אױף דער אײםשטעלונג אין לאידסבערג. מיט דער הילף פון ״ארט״־אוניאן און צעטראל האמיטעט אלץ מער און מער אנטיױקלט און פארגרעםערט. אײן אפטײלונג נאך דער אנדערער האבן אײפגעבליט. א ט־שלערײ און א ראדיא־ 'טעכנ־שער קורם. א שנײדערײ און א װעש־נײערײ, אן אױטא־ מעכאנ שער קורם און א שװײםערײ, א מענער צושנײרערײ און א היט־מאכערײ. א קונםט־קעראמישע אפט־־לוני און א פישערײ און נאך פארשײדענע אנדערע קורסן מיט רװט ססל ש־לער זײנען דער דערפאלנ פון אײן י$ר ארבעט אין לאנדםבעיג. אבער ניט נאר אןיף לאגדסבערנ אלײן האט זיך די ארבעט באשרענקט. עם האבן גענומען אנטשטײן פאך־שולן אין אלע ײדישע צענטיען פון דער אמעריהאנעי זאנע, זוי צום בײשפילן פעלראפ נגי פערנװאלד, שטוטוארט, פראנקפורט־ציילםהײם, פא־ קינג,. זואסערבורג, אשאו, דיםן, גרי־פענבערג האלצהױזן, טירקהײם און אניערע. 2500 ױגנטלעכע ה$בן די מעגלעכקײט צו רערלער־ נען יעדער פאך און די ״ארט״־אונרא פאך־שולן אין דער אמע־ ריקאנער זאנע. העכער 200 שילער האבן שױן אבסאלװירט פארשײדענע קויםן פון די ״ארט״־שולן. מאנכע ארבעטן שוין זעלבםטשטענ־ דיק אין זײער פאך און אניערע ארבעטן אלם פראקטיקאנטן אין פאבריקן, װארשטאטן איער פריװאט־אונטערנעמונגען. ניט װײניק פון זײ זײנען שוין עולה געװען און טראגן בײ מימ ײערע דא דערװארבענע ידיעות צום אױפבו־ פון אונרזער לאני, עפ איז ק־ין ציוײםל, אז אױך די אנרערע שילעד װעלן זײערע דא דערװארבענע ידיעות אויםנוצן פארן אויפבוי און פארן צוקונפט פון אונדזער פאלק און לאנר. אינזש. װ, מישעלםקי װיצע דירעקטאר פון ..ארט״ דיםטריקט־ב ורא, לאנדםבערנ. נאך לאנגע ענדלאזע יארן פון צױת און פײן, פון קריג און פארניכטונג, פון קנעכטשאפט און צױאנגםאי־בעמ, איז ענדלעך געקומען דער טאג פון דער באפרײאונג. די זון, װעלכע איז אין משך פון יארן געװען פארשטעלט פון שװארצע װאלקנם, האט װידער אויפגעשײנט אויך פאר אונדז, א נײער לעבן שטײט אונדז אלע־ מעל זוידער פאר. נאכן קרינ, זװ מיר האבן אלעס פארלזירן, איז דאם ניט לײכט. הויפטזעכלעך שױער געטראפן פון דעם א*ז אונ־ דזער ױגנמ. די ־ױגנטלעכע, זועלכע זײנען צו 13 אדער 14 יאר ארײן אין געטא, קאצעט אדער פארט־זאנטקע און זי־נען הײנמ דערזואקםן, האבן ניט קײן בילרוננ און ניט קײן פאך. הילפלאז און אן צופערזיכט קוקן זײ אין זײער צוקונפט. דאם א־ז א דערשײנונג. װעלכע קען האבץ שלעכטע פאלגן אויף זײער מ$־ ראל און האלטונג. פ^רויםזעענד־ק דאם האט א קלײנע גרופע מענטשן, קוים אײניקע מאנאטן נ$ך דער באפרײאונג, נאך זײענדיק אלײן שװאך און מיד פון די שװערע קאצעט־יארן, זיך גענומעז צו ארגאניזירן א פאך־שול דא אין לאניםבעינ, װו■ ײדישע ױננטלעכע זאלן קענען דערלערנען א פאך און זיך קענען צוגרײטן צום נײעם באפארשטײענדן לעבן. שװער איז געװען דער אנהליב. הינרערניסע און שװעריקײטן. דאם פעלן פון פארשטענדענ ש פון די מענטשן צו דער װיכטיקער אױפגאבע װי אויך דאם פעלן פון װערקצײג און מאטעריאל זײנעז געשטאנען אין װעג און האבן געמוזט באזײטיקט װערן. דורך פיל ארבעט און מי, .ענערגי און װילן זײגען די שװעריקײטן באזײטיגמ געזוארן און דער פרוװ איז געקרױנט געױארן מיט דערפאלג דעם 45 .8 .14 זײנען די ערשטע 20 שילער צוגעטראמן צו דער ארבעט אין דער שלאםערײ *ופטײלונג פון דער נײ־געגרינדעטער פאך־שול אין לאנדםבערג. פון דאן אן האט ז־ך די פאך־שול אלגעמײנע בליק אזיף יעי אױםשטעלונג