Literarishe bleter · 1931-02-06 · 6 (6.2.1931) · p. Seite 105

זײט 105 ליטערארישע ברעםער נוש• 6 (053 ־יי י 3 ש א פ ט אלישבען לעװקאװיטש דײן ברונעם׳ דײן שװעל פ ו ן 9 י• פאפיערניקאוו / ווארשע ל י ד ע ר ד ל צװ א11מ סרן שלאבט־םערד - ד־ א פארדארנדעטער זעלנער זרנטט אשאטן, מ״דל? — אםדרנק פרן דײן נדרנעש, נ־ן א־ך געקרמעז ר־ך נעטן זעץ ױך לענן מיר... ־ף ד״ן זרנ־קעד שדעל... אנ־טעלע אפיר, נ״ ־־,־ אר ־ע• =•; ־־; ייע־ז! װ־ מ־ר נינ־ן פרן נדאנױקן ר ־אץ קאלטן םעלזן-װינקל... דא־נ־;, ארן נידא־ף א־נעדנינרן ױ **•••*•*^ ***** דא־ נדענען נ״נאנט אר־ף טיהאט נ־שט א״נע אפגעדוט ש־־ן דען :יל־נ א־ן א־ך ח־1יט מ״ן אדעסען חלום: נ״ רעט שט־לן ארמרר פרן מ״ן קדאל... ־ ״דלת אױף דלת״ אדד־־ט ארץ איםטרי, ױאש אד אנעט, דאם אםדר־ האט פא־נעט, ארן פיא־ז דארעם ן עלנט. :־זזט א־־נזאט א־ל ען א ׳*ז׳ 4. דצראג ם־ן סדי־ דעם דוױטט אױף ■ רואס ליגן םארדזל־טס צרזאדענגעפאלן ז ,ל־ לאנג :יטראג דעס צער םרן פא־ג״ן א־ן די אר־גן - פ־ז זען װי פארזען א־ז ־אט פעלד ס־נש א־ן ׳גזנ־ט־צ־ שי ן י• -<׳ ^**■** י^**י**** רי*; *"!ל און ױך — אין דער אםענער ט*ר פ־; דערױארטינ;,;עזען װי דײן עטער דיענכט איבעק ירונעם א־ן דארט, אז סען זאל א־ן דעד טיף א־פ אדאפלאזן נין א־ך דעתאנגען אד,ער - דיך צו :עטן: אמרונר, ארן אן אפרו, נ״ דיר אריף רער ־נזוועל. ז ה ו ד י י ן ד״ן הויז דא־ דו דאר־נטם, א־ז אליבט־קע דז־ף אײםן פינטטעדן ־ט פ־ן ס״ן ארסעט־לאנד... :יד־יס נ־־טט, צ־ דאט פאר אנרעג זי דעט צר ארן צ■ דאט פא־ אהאסן - פאראנקעח... טיהױז דאר דו דאו־נטט, א־ז אליבט־קע ־גז־ף: :עט ס־ך או־ף, :עט סיך או־ף, לאז מיך דינען אין א־ד ז לאז םיך טראגן די לאטט, לאז מיך דין ד״ן סאטדאט, לאר סיך ה״צן ארן היטן ראט פײער ־א־ן א־ר... :יהאנ פא־ :דאליעט ק״ן שר־עק, :ינ־ן צו ״.זט־־עסט כעדײנט, דעט ז־ טדינקען - פארלאד א־ך דער לעצטער ש־ף... אלץ װןןם דערמןןנט מיך ןזן דיר. דאט רערסאנט ס־ך אן ד־ר - האנ איך ל־נ; קל״ אק '1׳ ר־■ :זאל ס״נען - טיא־ז דארעסע פדײד... גענאר *י•** ׳׳[<! - 1 און ם־לז א ־־ט־טרג אלץ דאט דעדסאנט מיך אן ױד - האנ איך לייו ד־ר - ענלעבע ררםן סיין נענקשאפט א־ר־ם, :האנ לינ ד״נע נאנטע, אםילו דײן הונט, דאס לאזט מיך אנײזער נישט צו צו ױין הױז... נ־שט א״נע האט א־ר שדערן נליק אדאפגעלאזט צד מיר א־ן אריג ארן פארלויק איט, די אן אפגענרנדן פרלן עסע־ א־ז אט־פן נרונעט... ו ם־ר פאפ־ערנ־קאד און נישט א״נע א־ז אדעק פון מיט װינטיק־נאכגעלאזטע טױט, און װי אזעגל - אפכעשדאוסען םרנם הארטן ברעג אין ים אין סרײען... זעץ דיך, מײדל, זעץ דיך לענן מיד!... א י ן א נ א כ ט א ז א. א־ן אנא:ט אזא — אנאבט, װען קרוםע דעכער ארן דעבלעד;לאנצז װי זילנערנע טײבלעך א־ן הלרט, שפיגלען ז־ך אפ מ־ט אנל־אטק אין ױ שר־נן, דאט ק־קן לונאטיש ארויט צו ױ דעגן - קול, איך או־ט א״נע, װאט טראגט א־ן ױ א־יגן ה״לונג צו ק״אנקען־נעלעגעדט אדן - קוסמ נישט... א־ן אנאבט אזא דילם זיך מ־ר אפנ־נרן ױ שיםלעך פ־ן די שטומע, שדײגנױקע נרעגע־ט פ־ן צער און לאזן זײ - םארפרלט מיט אײנזאמקײט, אויף ױ א״נגעהאלטן-שטרמע דעלן פון מײן פא־חלשט געזאנג... אין אנאנט אזא דילמ זיך מיר טונקען די פעדער א־ן שמראליקן לננד,'לי:ם, ארן די אבלינדער - שרי־נן מיט איר או־ף אלע געםאלענע שאטנט פון הײזלעך, לאמםעדן און בײמע־ דעם נאםען פון דער ערשטער פרײ סון גאפס באשאף.