Literarishe bleter · 1929-05-24 · 21 (24.5.1929) · p. Seite 400

?'ססר$ר'27ב בלעסער 81.1. 21 (264) ־ש 400 נעיצריבן ד'ט ׳עהוש-עי־כטען נאך אין •אר 8״(>1 •עפעעער האט ער זיך כאקאנט כו־ט ■עיוב־עריכדען פערזעניעך און אין יאר 11113 האט ער אפ״יו נעװאיט איס ״כ׳עצענאס•• ארויסגעבן ׳עיום־עייכטס כ־אנראפ־ע ער איז ככיי נעװען א כ׳ז נאר א־נטערעםאנטער טענט־ס, אי; ז״נע באצױננעז טיט ׳סיום־עי־כטען װערן בויט אפנע- ׳כפיגיט אין די כרװו פו; יסיוס-עי־כטען צו טרירא; ןפוכייק־רט אין זאטיכוך ״צוס אנרענק פון ׳סרוס-עייכס■■, אונטעד דעד רעדאק־ צ'ע פון '. צינכערנ און ׳כ נ־נער, פעטדאנראד, 7 ן#> ז פארני״ך ■ ד כערקאװיט״סס ״•טרוס־עאיכס־בוך״, י. (11, 1^)3, *_ג״•). אין •אד ו 1<>ו א'ז זיך ׳טרירא ט״׳עכ און ׳טר״כט נאר אן א כ־נטר זכרונות װעגן דער ט־דער '׳כייה. ׳סיוס־עריכפ א־ז פון דער טע׳כה אי״ן א•; התפערות, האט עם איכערנעיציקט אנ־םקין פאר ד• זאטרייכ׳ער און באנר״ט טיט פארננדן כדיײ: — ״ט״ן ריבער נעערמער פריינט אנ-םקיי א־ך טוז א״ך זאגן גאנץ אװפריכט־ק, אז איך בין א״ך טקנא, װאס די דאזיקע טעטוארן פון ה ׳כ. ״•, פארן אר״ן צו א״ך א•; ד• הענט אר״ן און נ״סט צו ט׳ר א ך האב נעװארט האבן דעס פארנענ־נן צו באאר־ בעען אין ״די׳ע די ־אז־קע העכסט אינטערעסאנטע ברעטרעך, וואס זענען פור טיט טארענט, דורכנעוועבט טיט עכט ״די׳טע פא־ עזיע אין באװ״זן ארויס אזוי פיר נ׳טטהן קיגסטרערי״ע זענען 1 ■ גע״_—יכן טיט א נייכט נעניטעד האנט, אבער װיפיר רעבןן װערלע טיפןן וואס פאר א װארעטק״ט, הייטישע*■) װארעטק״טן — נ״;. דער אװבעריסטער האט ני׳עט רעכט נעהאט, װאס ער האט רעס פארפאסער פון דיזע ביררער פאר׳סטעקט אין א ײערט פון טסחר און נעיסעפט;, געכענט׳סט איס טיט א קאפיטאר פון דער טיאוסער טטבע, — בכרי ער זאר פארראזן דעס טער ײיכ־ טיקן קאפיטאר פון קונסט, װאס רער טחבר אריין װייםט ראס נאר־ נ־׳צט און איז זיך אפירו נ־׳טט חו׳צד, אז אין איס טריעט א נ׳ונק,— רער ה״ר־קער פונק.—פון ״•ר״בעריי. איך נדאטײריר א״ך, ליבער פר״נט, טימ א גרענצנדיק יטטיקר ארבעט; — טיט ברודעררעכן גרוס, •סרוס־עריכס,•. טאנטרע (׳טװיי•!), ו דעצ. 11(11,. רעס בריװ האט ׳כיוס-ע״יבס באיסטיטט ארס אן הקדטה צו ׳טר־ראס ארטיקך ער יסר״בט װענן דעס (אויה רוםייג׳) צו אנ-םקין, אז װען ער ײעט אפגעכן צוס דרוקן ״•ריראס ארכעט אין ז׳עורנאך ״פערעז׳כ־טאיע■■, רעררויבט ע־ איס א־בערצוזעצ;, ארס פאררעדע, או־ך ז״ן אויכן-געכדאכטן ברױו, הנפ—ניט ער צו—דער ארטיקר נויטיקט זיך נ״סט א•; דעס. עד דעדט אר״ן פאר זיך. ׳סדיראס ארטיקר א'ז דעריטינען עריצט א•; יאר 13(11, א־ן;>־טן כאנר ״פערעז׳סיטאיע״ ןפעטערבורנ, 13(>ח אונטערן נאטען ,.נאר װי טירסקאס 'עיטיוואס״ און אונטערנעיסריבן ס. •ט.־א. ״סרוס־ ע״'בטס הקדטה א'ז צוס ארטיקר ני׳טט צונענעכ;. *) ״ה״נלי— וועיפ א׳ן רוקי— איבערגעזעצט, דובפ זיד, ״ראד־ נאיא ט׳דעפ־אטא״ ־־־־ וו״טער ׳םי״בט צו ׳דרום־עדיכס אויה רוסי׳ד. אז עי גיט אייער אנ־םקין די פויע פיייה״ט אייערצוזעצן דעם ירױו, פונקט אזוי, ווי דעי מהבי ניט אים איכעי דאם רעבט איכערז םהכ־יד. ה. •ש?זס ע?יבסס בר װ צך •ט. -םק' א־ו ין׳־נױו רדײ ןצװײ יו-יןן ז־ך א־; : געפינען א• ^< — האט ־עריככ טאי ויסװו. ״ערוב ■• =יז 31 •ארטר א קאי־טין ראכ י א״ז אנ־ ײץ, אין א; א־ן רער ־עװי נ״ קי־א־ ׳; נאוגי רא; געפונע; א• ז־ד האט קארטר ער ״װו״ץ ראכ ייד איז י :נע־:, א־ אי; בעאטע: כק־ אנ־כקין אן האט געהאט צו װערכער ־ינן * ר נערקאװיטיע. געיצ צו אנ־ עד האט;•<״_■•הט נ;, װאס רע־צ״י־ װעגן זײ;ער א ענין ,אנב :י־כי.,7; , יז נערקאװיטיע נ קארטי־ א *־׳; אי;; ״יעװד״כקי ט פא־ אין;וין רא ין׳ אז ״ערוכ־ער״ככ געפינט זיך ״: א־ך א״ך סעלה העז איז יכ ז״ט צװ״ װאכך■. כ• ערך פין ־עע> אן ־א; נ״ טא;ט קלא דער: נרייפע טיט א ׳עוואי־צן -עליבטעז פיל ־סלוס א; א צײט־יפט פאר יער. געװײנ ,ון הוכטנ־יק, װי קראנק א צו כעט ״איך ג־יכ רינ;ריק •צרוכ־עלינב• דע־ בײױ איז ־־־אצירט פון ן:ו ױנ• •טײכ-עי־ינב לאט ז־ך אד־נעיגעקר־ב; א־ן ״טװאדצװארד ןד״ט־כײא;־ נאדען> א־ז רעי־ כאנאטאריע כט. נראזיען, אין אנ-כקי איז *צוין;עױען צזריק א*ז פעטע־כייג איז;עא־נעט אין רע־אקציע פו; ז׳טזדנאר ״יעװ- רייכקי טיר־,. אי; ־עי ער״כטעד הערפט איז דער נריװ;׳נ־טד נן אוי* רוכייכ •צריכ־ערינכ דע־טאנט, אז נערקאװיטיט יט־י■ נעיכ־יבן װעגן איכ אין אז עי איז ארינע ־געפירט געיואר; אין רער כאנאטאיײע. עי איז ק־אנק. אנער ער יכדײנט ארץ נייע זאנן. עד נואנט אײפטערקזאכ אנ־כקין אוי*= רי ע״עעקאװע גע״עיכטע, ויערנע װעט זיך רריק; שון עריעט; נרכרע־ אץ רער;ייעד צײטונג אין װאר־ יעע וגעטײנט ״רי נײע װעי:ט־־, כפעקטארכ אויכגאנע), װו די טע״־ה איז טאקע געװען גערי־וקט פון ו-טן װלי, — אונטערן נאטע;: ״פאר װאכ איך גינ נייכט ארויכ קײן צײטונכ׳־■'־ כ־װאלט געװען גוט אי־ נעיצוזעצ; זי או*־? רוכי״־. זי נעט זיך -ערצו טט־צ און ״טאיכ־עריככ זעצט װיייי^ער באר א,ײר ײדי״ע: — ״יאר עכ הוינט זיך א; טיט אײערע ״רייטע נויכ, אדעד טיט אײעדע נוי״עע ײד;, א טײערע טציאה, װאכ כיײעט זיין פדיער אניכ־ געד־וקט נײ כפעקטארן אין א;ײער צײטיכנ, װאכ קײגע־ װײכ;אך גארנייכט פון עפעכ צו זאגן. ״ירײנט טיר ארײן א בריװ־ - פארגעכז צי גענן :אך א״; פי;קט: די נעיכיבטע איז געיע־־ינן אין אזא ז*עא;ר און טיט אזא ר״עון, װאכ נאפ א טינט און פען און זעץ עכ איבער גרײך אוי־ ױני״ט: ניינטא דאי־ט; טניהכ •עפ׳־אך טיט טניהכ הכטית. טיט טביהכ פכוקיכ;אד זזאכ האנ איך טיט אײך צי יע־; אפניכ עכ װע;דט ז־ך ־עז אן אײך־ כ-זאר זײן אן א״ך געװענרט, װארט איר גא־ ה״כ;. אז ׳טיונ-עליככ זאי׳ נייטט ייגז אין א כאנאטא־־ע צוײ־בן רײט״נ; או; נעכער אדיטהעצקע; זיך ע־נעץ אין כתרירעװקע א־; ראדט; דערצײאן טע״כױת״. װייטער גייט א צױעריפט װירער אוי? רוכייע טיט א הײסן גרייכ פא־ יע רוננאװן. ע־ נעט. אנב, אינערנענן רוינאװן. אז אוי־ צו-רהכעיכ רער פא׳־עקיכנטער קי־אנקײט, װעט ער נ״צוכ־אופץ נײעט •** ***** < 1 י ׳ ׳״ ׳* ^, ׳סטא ל. ש17ם--על'בםס בריװ װבגן שרירצם םבםוארן. פארלאג ,אחיספרי,, װארשע ערשם דערשינען א נײ װערק םון דוד פ״נםהי דער צעריסענער מענטש ראמאן אין 2 טײלן ■־ײו 11 נילד .■2 .*616ק5 רע־ צװײטער בײװ צו אנ־כקין איז ראטירט פון 1 דעצעטכ. תיװ. פין טאנט־ע. ״עװײץ. אנ־כקי איז ראן נעװען אין פעטערנורנ אין נעאי־נעט אין רער ׳־עראקציע פון רי היכטארי״עע זאט־ניכער ־״ער דאזיקער איז עכ נעװען רער נאפט־טיריאנער יע־ירא ןאוי־ ריפײע־-ב ט יטרײרא) פון באקו, װערכער :אקוטט > > איז רערצ־ געױען א טעריטאריאר־כטײעער עסקן אזן האט זיך דזרנ־