Bikkūrē hā-'ittīm
- Journal
- Bikkūrē hā-'ittīm
- Volume
- 1829 - תק״ץ
- Date
- 1829-01-01
- Page
- [Seite 209] (sequence 209)
- Language
- Hebrew, German
- Belongs to
- journal volume
- OCR quality
- 47% known words query
- IRI
…/4782723-4785079--2565-4785289- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
( 136 ) K3 דאהין דאללט, וויא עז דען קיהן צעדשטעטטעיט, רער אין זייגען שפייכען’איינגרייפט, אייריפידעס ווירדע דאבייא אויסרו3ען: "דיא גאטטעד טדיינען מיט דעם מענשען איהר שפיעלן" איין גאטטלינאינשפירירטעד פראפעט זאו.ט מיט הימלישער וויי־ "הע-גאטטעס ראטהשלוס איזט אוגערפאדשליך! ״ — דער אורשפמנג דיזעס פרינצען וואר ׳ וויא בייא אללען גרינדעדן גראסעררייכע׳ איין וואונדער. זא וואורדעדעי ערבויער ראמס דורך אייגע מאלפין עדהאלטען. דאז שאנסטע דעס געגענמאדטיגען סויעטס איזט דיא בעוואהרהייטונג דעס אלטען ראבבינישען זאטצעם : "ו.$טט 3ערגילט מיט נל׳ינעם מאאסע. — ודיל הארפאגוס שוואך געמו. וואד דעד אונמענשלירען צומוטהזנג דעס אסטיאגעס 5אלגע לייסטען, אוגד דען אונטעדגאנג דעס קוימגעבאהדנען צידוס בע^אדדערן צו וואללען " מום איהם דיזער זיין דעםפאטיזיעען אייגענען זאהן אוי5שפייזען לאססען. ווייל דיזער טי" דאן, פאן נייד געפאלטערט. זיין אייגענעס בלוט טארדען וואללטע, מום איה! ריזעס זיין׳בלוט פאם לאסטעד בעשווערטען טהראן שטיר* צען. — וועלךאיין שטאף פיר דיא טיאגעדיא! גור איזט ערניכטאים זיגנע דעד אלטען > ווא רער העלד אים קאמפפע מיט זיינעם• שיקזאל אונטערליעגען מום. מאן מיסטעדען היער 3יראסטיזגגעס אינטרעס• סע עדרעגען מ^ללען וועלבעס ווידער דיא זיטטליכע אעסטהעטיק איזט. דאז אייגגריי3ען דעס קה^רס געשיהט היד גור לייזע אוגד שטאדט דיא עמוארטוגו. גינט. דאסהיער אבער דאז קאהד קול קורא גענאננט מירד, געשאח אויס דעס גרונדע, מייל בייא דען אלטערן גריכישען דיכטעךן אעשילוס אונד סז^פאקלעס פערשלייערטע 3רוי־ ען דאז קאהר אלם דונקעלפערקעדערדע שטיממע, באלד דעדראטה שליססע דעד אונשטערבלינען > באלד דעד מענשלינען לייךענשאפ־ טען, באלד דעד מאדאלישען בעלעהרונג דעביטירען. מאללטע איך העברעאיזירען זא קאננטע איך זאוען שטאממט $5ן קוראות הער.r—'רער עפישע קנייל וויגדעט זיך אים געדינטע 5אן זעלבסט אויף. הירמיט ציהען מיר פאר דעם געגייגטען לעזער דען $3לגעשווערען פארהאנג אויף. א מימי קךם לכם חדות אביזנה. קרות מראש לכניכם אצקנה׳ אהבי נצורות באו הנח;נדי!