Bikkūrē hā-'ittīm · 1823-01-01 · 1823 - תקפ״ד · p. Seite 97

SH ( 97 ) 4<S געליבטע I זא געהטס, מען דיא רעליגי>ןן אוגד די א טוגענר אייך פ^ר אויגען שמעבען — אנפאנגס גלויבט איהר זיא וועדען פאן אייך דייט עגט§ערנט — אבער טראכטעט נור אויז אללען קרעפטען דא־ באך מיט איירעס גייסטעם ליכט אונדלעכען — # איממעד שענער, איממער העודליכער, איממעי רייצענדעד מירד אייך דיא טוגעגד נועדרען י אימניער נייע שעהנהייטען מעררעט איהר אן איהר ענט• דעקקען — איממעד נעהעד אונד נעהעד מירר זיא אייך קאממען, אוגר איהר קעננט אייך ראן גאר ניכט נזעהר פאן איהר טרעגנען , אונפערריקט רויילען איירע אויגען אויף רעד היממלישען. אין אייוען זעעלען מירד׳ס איממער העללער, אין אללעס׳ אללעם מאס דוא דעגקסט אוגד פיהלסט אוגד טהוסט איזט זיא, איזט גאטט דאז הערץ דיינעס העדצענס, דער גייסט דיינעס גייסטעם, דאז ליכט דייגעס אויגעס דאז לעכען דייגעס לעכענס, אהנע איהן זיהסט דוא נינט, אהנע איהן 5יהלסט רוא ניבט, אהנע איהן דענקסט דוא נינט, ^הנע איהן לעבסט דוא ניכט! דוא זיהסט מאהל, אבער נאכט אומדונקעלט דיך, דוא 5יהלסט וואהל, אבער דיינע געפיהלע זינד נינטריין, ניבט זעליג;דוא דענקסט מאהל1, אבער דיין דענקעןאיזט 5ערמאררען, דואלעכסטוואהל. אבער דיין לעכעןאיזט איין בלאסעס אטהמען, מיא רעד טאלמוד בעמערקט: "לענענדיגע גרעבעדזיגד יידיא ׳ דיא אהנע גאטט לעכען“• י—ניין, ניין, מיד לעבען ניכט ז^הנעאיהן׳ מירקעננטען גינט אהגע איהן לעבעך פיהלט עסאיהר מעננער, פיהלט עס איהר פרויען, איהד ייגגלינגע אוגד מעדכען, איהן לאהט אייך נינט״נעהמען, אן איהן האלטעט אייך צו־ יערער טאגעסיאוגד לעבענסצייט, אוגד מען דיאזאננעאונטערגעהט, ו ו ערד ע ט א יה ר ז א ריין, ו וי א ביים זאננענאוי3י.אנג! אם אבענד ערשט ווירד׳ס העללע ווערדען, אוגד ביים זאננעגאונטערגאנגע זינד וויר ריין• 1JH* טאו. האט זיך געווענדעט׳ אוגד דיא זי^ננע דר^הט אונטערי צוגעהען—אוגד אונזעד פירטעס געכעטה - קורץ אוגד אינגיג־־־ ויוידד נעגיגנען ברידער! שוועסטערן! געליבטע! אונזער שלום• געכעטהדייטעט אויף דעןשלוסאונזערסלעבענס הין! דעד לעבענס• טאג איזט אבגעלויפען, דאהין זיגד דיא קדעפטע, אונזערע קגיא יואנקען — §אםט קעננען,וויר ניכט מעהר אין גייסטיגער רוהע, אין הערצענסאגדאכט צום העדרן נעטהען — וויר פיהלען אי׳ןהיימוועה ־־־ ץ G נאך