Bikkūrē hā-'ittīm · 1823-01-01 · 1823 - תקפ״ד · p. Seite 85

2*4 ( 5־8 ) Srt לי עב ע, דאס זיין 5אטעד זיינעטוועגען בעקיממעדט זיין ורוד, איהן צוו ויקקעהד בעוועגטע, לכה ונשובה 3ן יחדל אב♦ מן האתנית ודאג לנו, ״ קאם לאס אונס ציריקקעהרען, מ״ן5אטעד "מעכטע זאנסט דיא עזעלינען אויסעי אנט לאססען, אוגד וועגען "אונזעוער בעזאדגט זיין“ (שמואל א' ט' ה')• היא ב עשי י דע| דויקטער זיךגעגעןז״נען בעדינטען אויס׳ נינטזאגט עד ידאג לי¬ פי ו מיך, זאנדערן ודאג לני׳ פיו אונס; עו גאב זיך אלזא קיינען פ־^רצוג ורא ויהמליך איזט זיינע שפאוזאמק״ט אוין# דעדוייזע! דאעונוו דאז נ^טהווענדיגע נזיטגענאממען, ן$בשאןדיא פאמיליע כעגיטעוט וואר, אונו דעסוועגען אין 5עולעגענהייט געויטה,׳ מייל עדגלויבטע שמואל געשענקע מאנען צו מיססען, דיא איהס מאני יעלטען, הלחם אזל מכלינו והשוול, אין להביא לאיש האלהים, ״דאז בואו איזט אונס ארסגעואנגען, אונד איין "אנדעדעס געשענק קעננען וויו דעם געטטלינען מאן ארך ניבט ייברינגען“ (שם ז׳/ ויעף עד זיינעם בוושען צו• וויא בעש״דען עד זיך בעטדאגען, אלז שמואל איהם דען גואסען פאסטען דעו איהם בעפאד שטעהט ענטדעקטע, אונד עו ז־^לכעס זעלבסטז״נען גאהען 5ערוואנדםען פערה״מלינטע ׳ ואת דבר למלוכה לא הגיד לי, "דיא דעניהנג נעטדעפ?ענד עגטדעקטע ער איהס, "(זיינעם אחיים) ניבטס“ (שמואל א'י׳ט׳׳ז/ורוד^אןאיהםעו• צעהלט• זעלבסט כ״א דער ערשטען פעואנשטאלטונג צו ז״נעד הולדיגונג, הילט ער זיך צוחק, כיז עד דודך איינען וויעדערהאלטע! געטטליכען אויסשפהך אויפגעזוכט וואוררע, אונד אלז מאן דיא נעוינגשעטצונג, דיא איהס 5אן א״נעו ניעדריגען ואטטע ווידעד* 5אהיען / אהגדען וואללטע, שפואך עד: לא יומה איש ביים הזל!׳ "אם ח״טיגען טאג מום ניאמאנד אומסלעבען ק^מנזען“! (שמואל א' י״א י"ג)< אונד 3ערצ״ר,עטעגואסמיטהיג• ניבט קליינמוטה, ניכט קדיכענדע פורכט וואר עז, וויו פינרען יא דאז געגענטהייל, דען אלז דיא אנשי יבש גלעד זיינען ב״אשטאנד בעדידפטען הים עזן ויקה צמד בקר וינתחהו וישלח בבל גבול ישראל ביד המלאכים לאמר אשר איננו יוצא אחר שאול ואחר שמואל כה ♦/!שלו לבקרו, "עד נאהם א״ן פאאר דינדעו, יי צעררים אונד שיקטע זיא דודך דיזע אמעאודנעטען אין אללע ייגדענצעןישדאלס, אונד ליעס דאנ״א זאגען; וועד ניכט אינז 5עלד ציהט