Bikkūrē hā-'ittīm · 1823-01-01 · 1823 - תקפ״ד · p. Seite 82

©* ( *8) *33 ' אבער נינט דאז הערזאגען קאן אונס 5ר^ממען, נור אנדאכט אונד ערמיאוגג ׳ נינט דאז טומולטארישע ל דאז שרייענדע בעוויוקט יענע אנדאכט׳ ניין! אינערעס עמפפינדען, מיט דוהע אויף איינעןפלאץ כלייכען, קיין וד^דט אויזצושפדעכען אהנע דאבייא גאכצודענקען׳ דאז זינד דיא ער5אררעוליכעז נאטהווענדיגקייטען צום געכעטהעי דיא תפלה איזט צום קטורת פזגרגליכען׳ וויא עז הייסט: תנון תפלתי קטורת לפניך משאת כפי מנחת ערב / " לאס נזיין געכעטה וויא ווייהמיך פאר דיר שטיינען; "מייגע הענדע פאלטעזוויא איין אבענדאפפער“ (תלים קמ״א ב'); קטורת הייסט לנר שנחש אי< וועלנעס אין געהיים געשעהען מוז׳ אייך לנר שהנשמה נהנית ממנו, ווא דיא זעעלע דאז מ י י ס ט ע ד א 5 א ן געניסט• דאהעדדאזגעבעטהגערייש• לאז, אין שטיללע אונד רוהע מיט אנשטאנד אונד עמפ5יגדוגו. פעררינטעט ווערדען זאליל *) הירויף האט ר׳ שמשון געזאגט: הוי זהיר בקיש ובתפלה! רעד געלעהרטע5ערפאססער דעס יין לבנון ערקלעהרט דיזע שטעללע זעהר רינטיג מיט פאלגענדען ווארטען: יללאו לממדא "שיהא והיל שלא לנטל ק״ש ותפלה או שיהא זהיר לקרות ק״ש נזמנה "ותפלה נזמנה, לפש טא מצוה לאורייתא היא י ונדאמרינן נמסנת ״חגיגה מעות לא יונל לתקן זה שמנטל ק״ש שחרית וערנית, וזמן ק״ש ׳ " נעי לאורייתא היא נלתנן בליש מסנת נרנות ומה ענין זה ■למשנת ל, חסיליס? אלא הוי זהיל נמצות הללו ק״ש ותפלה לשום ל3 לנל מאמר לל ומאמר שמוציא מפיו לפי שאין ננל המצות עניניס המטהרים את הנפש לל והגורמים לנקות השס במו ק״ש ומפלה למי שמקיים אותן נטהרה הל3, ני *) איך נעהאלטע פיר 5אר איבער תפלה קינ^סיג סעהר צו שפועבען■ פיר איצט לייע סייו הערצליככטער וואוגש פיר ריא גאטטעכפיוכטיגען אונד וויודיגען פאושטעהעו רעו סיגאגאגען היו אויזגעשפואכען : זיא מעגען צור אויפרעכטהאלטונג אונזרעס גאטטעסרינכטעה , רען רעליגיאנסווידריגען׳ אונד אונס אין רען אויגען אנדרער גלוינענסגענאסען העואבווירדיגענרען סיסברויר דעב אונאנשטענריגיה שוואטצענס איס הייליגען גאטטעכהוי! אבשא£5ען> ווא*יר ויא דץר חיסמעל כעלאהנען/ אונד דען אינניגכטעז יאנק אללער גוטדענקעגדען אונד געבילועטע! פעננעו איינערנדטען וועודען