Bikkūrē hā-'ittīm · 1822-01-01 · 1822 - תקפ״ג · p. Seite 172

( *7< ) איינע האהע אונד טד^סטרייכע לעהרע האט אונס וער הייליגע זענגער, דוד הנזלך ע״ה, דורך דיא 5עוגליינוגג דעם 5ר^מ" מען בייט איינעם נרינענדען פאלמבוים אוגד, איינער עמפאר שיסעג• דען צעדעי ועגעכען• וויא דיא פאלמע אונד דיא צעדער, זעלבסט ווע! זיא גע5עללט וועודען, נאך אויס איהרער וואויצעל אוי£ס נייע עמפאי שיסען אוגד כליחען קעננען; זא לעכט דער 3ה$ממע אויך נאך דעם טאדע היניעדען §ארט; ער לעבט 3אוט דורך דאז אנדענקען ז״נער גוטען טר׳אטען, אדעו — וואס מעהר זאו.ען מילל — עד לעכט 3ארט דורך ויינע הינטעולאססענען קינלעד, ווען זיא אי! ז«נע!.?וםטאפפען וואנדעלן, ווען זיא דיא טוגענד א׳ח׳ רעד פערעוויגטע! עלטעק גאכאהמען, דיא ווייזען לעהדען 5איטפ5לאנ• צען, ייא זיא 3אןאיהנעןערערבטען• דאהערהייסטעסן שתולים בבית ה'בחצרות אלהינו יפריחו; דיא אין לער הייליגען דעליגיאן לעבען, טונענדהאעט אוגד גערעבט ויגד. גדינען איממעד■ דאר, דורך דאז אנדענקען איהרער 5ערדינסטע, ז^דעי דורך איה• רע קינדער, איןוועלכען זיא פארטלעכעך — וועהע דעם אבער, דער דיזע ניבט היגטערלעסט! 5אן דעם ה״סט עס אים בוכע איוב: ני יש לעץ הקוה אם ♦נרת ועוד יחליף ויונקתו לא תחדל* אם יזקין בארץ שרשו ובעפר ימות גזעו♦ מריח מים יפריח ועשת קציר כמו נטעי וגבר ♦מות ויחלש וינוע אדם ואיו ♦ ר• ה• דער בוים האט נאך ה־א55נונג, יוען ער שאיגעזעללטווירו/ ער איזט ראהין^ז״נע שהדעהלינגע הערען גיכט ייייף׳ ווען וייגע מאורצעלן אין רעל ערדע אלטעין, זיין שטאם אים שטויבע צו פע־וועזען שיינט: זא קאן איין יעי-ך פאן מאס• סער איתן ומרעד גדינען מאכען; אפט אייט זיינע בעשייידונג «״נע פ£לאנצונו. דער מענש אבעי שטייבט ארס עדשלאפי 5ונג דאהי!; דער עדדענזאהן £עתעהט — הין איוט ער! אייז זאלכער מענש, דעםסען אניענקען ניבט חרך לונעניען אוגר נוטע טהאטען, ארעד דורך נוטע קינדעי ערחאלטען מירד, דטעהט אלזא אונטעד דער מיודע א״נעס בוימעם, אינרעש דיא שפרעס•