Bikkūrē hā-'ittīm · 1822-01-01 · 1822 - תקפ״ג · p. Seite 14

2^■ ( J 4 ) ל ע ד. רש פ רי כע♦ א״ר חנן גל ל3 הכל יולעין כלה למה נמשח לחופה, אלא כל המנגל פיו ומו5יא דגל נגלה מפיו אפילו נחתס לו גזל דינו שצע ׳ שנה לעוגה נהפך עליו לדעה• (נתונות פ״ר) מאן ז איל זיך פאר אונצינטיגען אוני צאטטינען רעדען מאהל אין אכט נעהמען / כעטרעפ?ען זיא אויך דיא בעקאנטעסטען 5עדריכטונגען דערנאטור; ווייל שאאמל־^זעס ענטווייהען יער ליפי פען ראו יעסטע פערהעמנים דעס מענשען אין אוננליק 3עדוואג־ דעלז קאן * תנו לגנן אשר גנה אשר ננוע אשל ארס, למדך מודה דלן ארז שיננה אלם גית ויטע נלס ואח״ג ישא אשה־ ואף שלמה אמד גחנמתו הלן גחון מלאכתך ופתדה גשדה לך, אמר ובכית ניתך* הכן גחון מלאכתך זה גית, ועתלה גשדה לך. זו כלם, אחר וגנית ניתך זו אשה, ( שוטה פ״ח דף מ״ד) אזין א״נער שטעללע יער הייליגען ביכער משה׳ס, זא וויא אויז יען שפדינוועדטעדן דעס ווי׳זען קעניגס שלמה« ערלייטערן דיא ראככינען דיא לעהוע: ראם דערמענש צו5!^ר זיין הויזאונד 5עלרי וועזען אין דען שטאנדזעטצען, אונד ראן ערשט איינע 3מיא היי* ראטהען זאלל ־ ( איינע גראסע כעהערציגוגגהוויוריגע לעהוע ׳ בע• זאנדערם פיר אונזערע ברידער אין פאהלען, ווא ליידער נאך איט« סער ריא אללצו5ריהע 5ערהייראטהוגג איהרער קינדער איס גע* כרוינע איזט; וואדווך ניכט נור דיא אונגליקליכהטען עהען ענט• שטעהען, דא זיך דיא עהע * פארטהייען 5ערבינדען y בעפאר זיא נאך צו דעד אי׳נזינט ד״ף ז׳נד, ז׳ך נענענז׳יט׳ג קעננען צולעדנען: זאנרערן, וואם 3אסט נאך שליממער איזט ׳ דאס זאלכע פערעהעי לינוגנען געשעהען, בעפאר דער מאן נ־^ךדיא מינדעסטע אנשטאלט צור ערנעהרונג איעער ו־אמיליע געטראפ9ען, יא נעפאר ער נאך דיא מינרעסטע פעהיגקייט דאצו כעזיטצט, אונד׳דאדורך אלז^דיא ארמוטה אין דער נאטיס^ן זא זעהרפערטעהדטווירד• — עסווערע העכסטע