Bikkūrē hā-'ittīm · 1822-01-01 · 1822 - תקפ״ג · p. Seite 11

SW■ ( II ) HS 3א.ר זיין קראנקענבעטטע, איד׳ן צי כעזונען• "מייסטדוא עסמנט, ברודער המנא §ינג ר׳ יוסי צו דעמזעלכען אן" דאס דיזעס 3אלק (דיא דעמער, אונטער דערען העררשא5ט זיא לעכטען) »ז^ם היממעל ראצו ערמענטיגט וואוררען, דען טעמפעל צו צערשטעה• יען, דאז אללערהייליגסטע צו י׳ערנרעגנען׳ דיא פדאממען צועד־ וויהעז, אונד דיא בעסטען צו פערטילגען? דיזעם §אלק העררשט נאך׳ איזט נאך איממעד נזעכטיג; אוני דאך הערטע איך פאן דיר עדצעהלען, דאס הא דיך 5לייםיג טיט רעם שטודיום רעד תורד בעשע5טי1עסט, זיא ע5!פענטליך לעהדסט, אונד בעשטענדיג דאז היילעע געזעטצנוך אין דיעעםשאאסע הערום טרענסם; בעדענקסט דוא רען נינט דיא געפאהר, דיא איכעד דיר שוועבט? (דיא דעי מער האטטען דיזעס נייא לעכענסשטראפע ’פערבאטטען) — דעד היממעל ווידד דך שאן מיינעד ערכארמען, איטווארטעטע ד׳ חנינא• — ,מיינע הארשטעללונג איזט געגרינדעט §ערזעטצטע דעד קראנקע" אונד דוא פערלעסעסט דיך אויף איין וואתדער? עם ווירדע מיך וואהרליך וואונדערן, ווען דא ניכט דיך מיט זאממט דעם געזעטצכוך אינם פייער ויעדפען * — האבע איך דען גינסס אין איינער אנדערן וועלט צו ערווארטען? 5דאגטע ר׳ חנינא — .האסט רוא טהאטען אויפצוווייזען? ערווידערטער' יוסי אין איינעם זעהד ערנסטען טאנע,, — יא, דכי! אגטווארטעטע ד' חגינא• איינסט וואודדע מיין געלד, וועלנעס איך צור נעלזסט׳גמג אס פורים ־ £עסטע בעשטיממטע, טיט דעם געלדע, וועלבעס איך?יד דיא ארטען אויף דיא זייטע לעגטע, פערמישט איך וואורטע נינט, וויא 3יל דאפאן צו דיזעם ארעד צו יענעם 'געהערטע, אוגר — טהיילטע אללעס אמטעד דיא ארטען ־ — זא? 3עדזעטצטע ד׳ יוסי, אלזדאן ווינשע איך מיר טהייל מיט דיר׳ מיין ל־י$אז דיא דעם דיימגע! גלייך;