Bikkūrē hā-'ittīm · 1821-01-01 · 1821 - תקפ״ב · p. Seite 50

50) «J) *י3 קעטאו./ גור פאללע רען ל״טען ניכט צור לאסט; ®ערהאלטעדיך ענרליך מיט דעניעניגען(‘״טען, רענען דאז גליק לעכעלט ל' שמואל גר גחמן גשם ל׳ כתן אומר: גמורה גנגיאייס וגרתוניס מציגו סצלין לצאת ידי הגליות כללן שצריך לצאת ידי המקים ■ גתולה: והייתם לקיים מה׳ ומישראל; גנגיאיס: אל אלסיס הוא יודע וישראל הוא ילע; גנתונים: ומצא חן ושגל טוג געיני אלהיס ואדם (ירושלמי, שקלים פי׳ג) אין אללען דרייא הויפטטהיילען דער היילינען שרי5ט פיניעט מאן ריא לעהרע, ראם דער מענש דאהין שטרעבען מום; ז^וואהל פ^ר מענשען אלם פאר גאטט ריין צו ערש״נען(ד״ה זיך זא צו בעטראנען, ראם אויך ק״ן א״סרער שיין 5אן שולר אויף איהם רוהען מום) ווען ער ז׳ך אוין אים איננעד! אוגשולדיג פיהלט)׳ אמר ר׳ יוגה: אשרי משניל אל דל ׳ זה המסתכל בצדקה היאך לעשותה, ניצל היה ר׳ יונה עושה ז כשהיה רואה גן טוגים שירד מנכסיו, . אומר לו: בשביל ששמעתי שנמל לן ילושה גמקום אחר ׳ טול ואתה הורע• מן דהוי נשיג אמר ליה מתנה (ירושלמי, שם)• ך׳ יוגד, ערקלעהוט רען פסוק (תהלים, מא, ב) ה י י ל רעם, דעו איבעו ד ע ן ארמען נאנוענקט, 'אלזא: געהע מיט דעו אויסטהיילונג פאן אלמאזען קליגליך צו ווערקע’־ — וויא מאנטע ער עס? ווען ער איינען מאן פאן גוטער הערקוג5ט זאה, ועד 5אן זיינעם פעומעגען אבקאם, זאגטע ער צואיחס: ,דאאיך עדפאהדען האנע, דאס דיר איין בעטרעכטליכעס ערבטהייל אין א״נעם5ערנע! אוט צו גע5אללען איזט, זא לייהע איך ריר דיזעס 1עלד / וועלנעס דוא מיד בעצאהלען וו׳רסט ־ האט חזער עס רען נעג^מטען, זא שענקטע ער עס איהם