Bikkūrē hā-'ittīm · 1821-01-01 · 1821 - תקפ״ב · p. Seite 39

( 39 ) «2!!זיהע!" ריף דעד גייסט דעם דבי צו "דיזער דא האט דך דאז עוויגע לעבען עמואיבען 11 •— דיזעד? עראגטע רעד• רבי הענסט ערשטיינט; דער מאן דא מיט חום קאפטאן $הנע ציצית? — «יא, דיזעד," אנטווארטעטעדערגייסט "קעננעאיהן מר ערשט, אונד דוא ווידסט דיך ניבט מעהר וואוגדעדן י ״ — ברעננענד פאר בעגירדע רען מאן קעננען צו לעמען, ריף איהן דער רבי צו זיך הין• ערהילט אבער קייגע אנטווארט ער ליף נון צו איהם הין אונד ערקונדיגטע זיך אנגעלעגענטליך, וועד ער, אונד וואם זיין געשע5ט זייא? — "לאסמיך יעטצט מיינעס וועגעם געהען" ק^ממע מ^רגען צו מיר, אוגד דוא ווידסט׳ס ער3אהרען•" אנט• וו^דטעטע רעד מאן דעז 5אלגענדען טאו. שטעללטע זיך דעי רבי בייא איהם איק׳ אונד ווידערהאלטע זיינע געסטריגען פראגען, ,איך בין" זאגטע דער מאן "נ׳נטס מעהר אוגד ניכטם מעניגער אלם איי! קעדקערמייסטער; בעשטדעבעמיך אבער• דיזעם זאנסט האדטהעדציגע געשעפט דא מענשליך אונד פעדדגסטליך אלס מעגליך צו מאכען איך זוכע ניכט אלליין, דודך נעהעריגע פ3לעגע אוגד דודך טדאסטגדינדע דאז שיקזאל דעד אוגגליקליכען געפאנגענען צו טילרערן, זי^נדערן בין אוין אויף דיא ערהאלטונו. דעד ריינה״ט איהרער זיטטע! כעדאנט• איך שפעררע דיאמענגער אין איינע בעז־^נדרע קאממעד, אונר דיא ווייבער אין איינע כע* זאנדרע א״ן, בייא נאנט זעטצע איך מיין בעטטע צווישען דיאדער פעדשידענען געשלעכטעד, אום אללע אננעהערונגצו פערהינדערך מעיקע איך ׳ דאס איין חיידע איין ליסטערנעם אויגע אויף איינע טיףכטעד א׳זיאעלס וויר3ט, זא וואגע איך א3טמיין לעכען, אופ דיא אונשולר צו רעטטען• זא געלאנג עס נייר ערשפ1 אונלענגסט, דורך אייגע כעז^נדרע ליסט, איינעיידישע בדויט דען הענדען איי" נעם היידנישען געכיטהערם צו ענטרייסען ׳ וועלכעד בעדייטס אים בעגרי35ע שטאנד, איהר געוואלט אנצרטהרן ׳*־ — — רער רבי שטוטצטע אב דיזעד ערצעהלונג — אבער, פדאגטע ער דען יידישען קערקעדמייסטער, ווארוס זיהמט דוא אים אייסערן זא גאנץ אונאיזדאעליטיש אויס? — ׳»ווייל איך ניבט אלם זאלכער ש״געז ווילל, אום דעסט? עהער געלעגענה״ט צו דיאבען, מין אונטעד דיא היידעןצו מישען, אונד דיא היימלינען רענקעאויס• ציקונדשא1טען. דיאזיא געגען דיא יהודים שמ׳דעץ אין ענטדעקע זיא I