Bikkūrē hā-'ittīm · 1820-01-01 · 1820 - תקפ״א · p. Seite 135

(136) ־4«^ אללעם ערשטאדבענע ווידער ערבליהען אונד לעבעי דרירד? נון, דרא« דום צוויי5עלסט דוא רען; דאס אליך דוא ריינע געשטאלט ררעכי■ סעלן, אונד §אן דעו גידרינקייט דין ערהעכעז ודרסט? ער ריב טעט 5אם שטויבע דען אדמען אויף אונד זעטצט איהן נעבען ד׳א גראסען דעד ערדע וריר וועלקען דאהין וויא ל ו י כ J מייל* וויד אבער ראהין וועלקען וויא לויב זא לאסט אונס ניכטם 5ערזיימען אונד אוי5שיבען׳ וואס צו אונזערם וואהדען דליקקע ער5ארדערליך איזט־ לאסט אונס וויא יוידער צחאממען לעבען, אונד ווירקעז, אונד דאז קליינאד; פאן גאטט אונם ו־ענעבען, איך מיינע דיזען טעמפעל דעס העדרן; איממער נזעהר פערחעדליבען אונד צום עדעל• געשטיין ערהעיען אין דעד קראנע דעס עוויגען אונד ויען ד׳א שטונדע דער נאטטעס5ערעהרונו. דו5ט, זא לאסט איחדע שטיממע ניבט אומזאנסט ערטענען; איילעט אין זיינע היילינען מויעדן, ערחערעט אייער הערץ צו רעם; רער איבער כרובים טהראנט, אונד עדבויעט אייעד גאנצעס וועזען אן דעס לעהרערס ווייזעד דעדע 3ערשליםט אייעד אהד אונד אייעד הערץ רען גי3טיגען וואדטען דערער, אין דערען איננערן אויך קיין 3ונקע דעד גאטטעסליבע אונד גאטטעסי 5ורנט מעהר גליהט; דיא דען זינדליבען וואהן הענען: זי א בע דידפען קיינעס גאטטעסדיהנסטעם מעהד; זיא ־־־ זעלכסט זאננען, קעננען דען זאננענבליק צום העכסטען ענטבעהרען א 5ליהט דיזע טהארען! איהר הדך 3ערגיפטעט < טעדטעט אייך, איירע זעהנע אונד טעכטער 1 בעהערציגט §ילמעהר« דאס וויר וויא לויב דאהי! וועלקען, אונד דיא זינדע אונס 5אדטטרייבט גלייך דעם שטורמווינדע, -דארום וויר אונס ערמאננען מיססען. אן איהן אונם צו האלטען, 3יר אונד 3יר זיכענפאך גליקליך ווידדע איך מיך פרייזען׳ ויעז אויך איך צור עררייבונג דיזעם גראסען צוועקקעס מיין שעדפליין ביי• ט־אגען קאן — יעטצט, דא דיא בלעטטעד פאן דען כיימען פאלי לען; שיידע איך 3אן אייך; אונד געהע אין דיא הייסאטה צוריק; אבער ווען אללעם ווידער צו גדינען אונד נליהען כעגיגנט, צוד צייט דעס לידעררייכען §ריהלינגם, קעהרע איך — ווען איך ניבט בי« דאה•[, וויא לדב, דאהינגעוועלקט, אונד דאר ט א כעז מיינען ג^טטעסדיהגסט פערוינטע — קעהרע איך אי; איירע מיטטע צו• ריק