Bikkūrē hā-'ittīm · 1820-01-01 · 1820 - תקפ״א · p. Seite 133

»* ( 133 ) ♦א, דוא האסט קיינען 5אדצוג, דוא' ריינעד אונד?אדנעהמער, רער דוא דיך איכער דיינען ארמען ברודער ערהאבען גלויכסט געהע אין דען האין, צור צייט דעס העדכסטעס) זיהע וויא דיא בלעטטער 5אן האהען אונד נידרעען ניימען, פאן דער מאיעסטע• טישען אייכע גיכט מינדער, אלם דער געמייגען כאכוויידע 5אללען נים דיר דיזע לעהרע מיט נאך הויזע אונד ואגע עם דיר אין שטוני דען ׳ אין וועלבען איבערמוטה אונד דינקעל זיך ריינער בעמייסטערן וואללען; זאגע עם דיר #פט*. ו ו י א לויב וועלקען וויר דא הין! איך האבע קיעען פא רצוי. 5אר רעם רירפטעען, כין איהם גלייך ׳ האסט דוא דיס געטהאן אונד יעהערצינט, זא בליקקע אויף רען גוטמיטהיגען לאנדמאך, זיהע, וויא זיין אוינע רעכטס אונד לינקס שויעט אויף דיא ארמען, דיא דא קזי.ממען, עהרען צו לע• זען אויף זיינעם 5עלדע; ער 5עדיאיט זיא ניכט; ער לעסט זיא טהייל געהמען אן רעם רייכען 5ז$רראטהע, געהט אויך מאהל כייא דיטע — ווען איין ■גאטטליבענדעם הערץ איהם אים כחען שלעוט — אום רען ארמען ניכט צו בעשעמען, אונד זיינעם נעזינטע דיא שאאמרעטהע צו עו־שפארען — אהמע איהם נאך, ווען דיך דער הערר נזיט רייבען. עדנטען אונד נזיט איינעם מענשליכען הערצען געזעגנעט, אונד §אן זיינער ניטע דיר מיטגעטהיילט• בעדענקע: אויך דער ארמע ברורער איזטיא מיינעם 5ליישעס/ איין קינר נאט׳ טעם, וויא איך; ע ר — איך, וויר וועלקען ניידע דאהין וניא לויכ; —־ ער — איך, וויר געהערען ניידע איינעם הזי.העז וועלי טען ריכטעד אן — ו.יכ איהם, אונד ווען דוא איהם גיכסט, גיג איחס, אהנע דיך ערשם §אן זיינע! טהרעגען בעוועגען צו לאססען גיב איחס קלת, ודא דער קלוגע לאנדמאן, — כעשעמע דען ארי מען כרודעד נינט, אונד לאססע איהן דיינע רעוואלט ניכט 5יהלען; מיט האלדער 5רייגדלינקייט לאס איהם דיא גאבע ריינען• "מער דעם ארמען איינע גאכע רייכט, זאגט דער תלמוד ׳ מירד זעכם• פאך געזעגנעט; וועד זיא איהם 5 ר י י נ ד ל י ך דייכט — עלפי פאך" *) ו.יכ איהם זא, דאס ער דער גאכע 3עדנער ניכט מעהל כערארף, ראם ער געלעגענהייט ערהאלטע, זיך זעלכסט מידעי אוי5צוהעל§ען ניב איחס היימ^יך, אונד ווען ער אויך דיינען נאה• _ מען *) בל הניתז פרוטת לעני מחברך בע■ב ברכות והטפייבו מתנוך בי״א בונות*