Bikkūrē hā-'ittīm · 1820-01-01 · 1820 - תקפ״א · p. Seite 125

»i ( 125 ) «eS טען שטונרע מיטטהיילע, מאם. איך אדס דעם ממדע איעעס ריזעד פריסטער פערנאממען האבע. לאסט מיך אייניגע מיינער געדאנקען אונד גע3יהלע, דיא טיךדיא יאהרעסצייט גמלעהרט, אין דער מיר יעטצט זינד, דיאמיךדעד הערב ס ט ועלעהרט אין ווארטע קליי« רע!/ אונד שענקט איהנען אונד דעם ווארטע גאטטעם, דאם איך דענזעלבען 5אדאננעהען לאססע, איינע שטיללע אוי3מעדקזאמקייט י אונזער טעקסט בעפינדעט זיך דיסמאהל ישעיה ■קאפיטעל 64, פ• 5—6. ןףא לויב וועלקען וויר דאהין. אונר וויא רער ווינד טומגט אונס דיא זינר« 3ארט, ראך ריף ניבט איינעו דיייעז נאהפען אן> ניבט איינער עי■ מאננט זיף׳ בייא דיו צו האלטען *)• מיינע ברידער אמד שמעסטערן! נור מיט זעהר וועהמיטהיגעם העדצען רו3ע איך איין דיא ווארטע דעס פראפהעטען צח וויא לויב וועלקען מיר דאהין, אמדוויא דעד.ווינד טרענט אונס דיא זינדעפאידט; ראך ריף נינט איינער דיינען נאהמען אן, ניכט איינער ערמאנגטע זיך, כייא דיר צו האל• טען. דער הייליגע זענגער קאן זייא פעדקעהרטהייט זיינער צייטגעי נאססען גינט ערטראנען: זיא זעהען, זאגטע ער, דאס זיאהינוועל• קען גלייך רעם בלאטטע, אמד אין איהדען &עהלערן איהרען אוני טערנאנו. 5[ינדען, דען זיא שווינדען שפורלאז דאהין, אלם טריגע זיא דער שסודם 3אן דאננען! דאך אבער ווילל זיך ק״נער ערמאני נעו אונד זיינע נ^ראפט געברויכען, אין דען שי^אס דער טוגענד אונד רער גאטטעס3ורכט צוחק צו קעהרעז דיר זינד אונריין דורכאויס, זאנט ער אין דעחעלנען שטעללע, זעלכסט אונזרע נוטען ווערקע זמד פערצירטע לאפפען• אי מאס מיס דיין הערץ עמפפונרען האבען, גאטטעסטאן! בייא דיזען מאדטען; דוא וואללטעסט דיינע צייטנענאססען זא נערן אין דיא העהע העכען, זא נערן צו נוטען אוגד .גליקליכען מענש‘;!! אמד איזראעליטען ערהענען; וואללטעפט זיא זא נערן'היד אמד דאדט גליקליך וויססען; אבער זיא וואדען 3ערבלענדעט אמד וואלטען זיך ניבט «-j■—► *) וגבל נמלח בלגו רעוננו ברוח '*אנוואין קורא נעיטך סתעוור להיזייד ג*■