Bikkūrē hā-'ittīm · 1820-01-01 · 1820 - תקפ״א · p. Seite 121

( 121 ) שטעהליכי:ם צדיער אונזעד איננדעסלענען, 3עדגעטטליכען אונזער געמיטה, אונד עוהעבעןאונס צו דעם, דעו דא געבייט אונד עם שטעהט דא, דערדאטהד^גט זא האן אונד זא ג׳דריג שדט, אים היממעל ־־־־־• אויף עדדען . מען אונסדא ד עלי גי ז%ן איןאונצודיאדייטיגעןווארטעןבעלעהדט, אין וועלכעם 3ערהעל״׳ניס וויר צו ג־<.טט אונד דעס ממשען שטעהען; ווען זיא אונס דיא אייגענשא!טען דיזעס געטטלינען וועזענס אדי־צעהלט אונד בעאווקונדעט; ווען זיא אונס לעהרט, ראס ודר אין ריזתם קורצען עורענלטבען קיינע ווינטיגערע אויפנאבע צו לע" זען חאבען, אלס דיזע געטטליכען אייגענשא5טען קעננען, אוני/ tft 3יל אין אונזדעד מאנט שטעהט, נאנאהמען צו לערנען*. דטיגאונר ליבע3אלל צו זיין — וויא גזיזטט; געוענט אונד וואהרהאפט אין אונזערן צוזאגונגע! אונד האנדלונגען — וויא גאטט; שוועכען אוני אידרטהירעד צו 3ערצייהען — וויא גא<טט i ז$ איזט אונם דיא נ א טור, אדער דאז גראסע אונזעדן זיננען ניכטכאר געווארדענע א ל ל, ניבט טינדעו איינע ווייזע לעהרערין, דיא צו אונזעדס הער* צען אונד צו אונזעדם גייסטע זא קלאר אוני 5ערנעהמליך שפויכט, דאס נור דעריעניגע אונגעריהרט בלייבען קאן, דעד אויגען האט אונד ניכט זעהען׳ אהרען אונד ניכט הערען, איין געמיטה אונד ניבט 3<הלען ודלל; דער אין איד דישע לוסט פערזונקען, 5יד דאזהעהעדע אונד געטטליכע זין אונד גע5יהל 3עדל^וען, אונד ■אונטער דיאיע־ גיגען געצטהלט צו וועודען 5ערדיהנט, 5אן וועלכען ישעיה זאגט: זיא האבען האד3ע, פואלטער אונד וויין אין איהדעם וואהללענען; אבער דאז ווארט גאטטעס וואללען זיא ניכט שויען; אבער דאז ווערק זיינער הענדע וואללען זיא גינט נעאנטען אין דען וועוקען גא.טטעס / אודער אין דעד.נאטור, נזיינע כרידער! איזט אונס איין העללעד, אונגעטריבטער שפיגעל 5אוגעהאלטע׳ן, איןוועלכעם וויו דען שעפ3עד דעס גואסען וועלטאללס, זיינע אלל־ מאכט/ זיינעודיזהייט, זיינע גיטעאונד ליכע נליינזאם 3אן אמע* זיכט צו אנגעזינט שויען אונר אנבעטהען זאללען? דיא היממעל ערי צעהלען דיא עהדע גאטטעס, זיינער הענדע ווערק 3ערקינדעט דיא , 3עסטע; איין טאגשטרעהמט עס דעם אנדעדן צו, אונד נאכטגיבט אונטערריכט דעד נאכט; קיינע לעהרע, קייגע וואוטע, דערען שטיטמע מאן נינט הערע; איבער דען גאנצען ערדקרייי עוטענט איהיע