Bikkūrē hā-'ittīm · 1820-01-01 · 1820 - תקפ״א · p. Seite 34

( 34 ) ר׳ יוסי אומד 5א מקומו כל אלה מננלו אלא הוא מננל מקומו דאז אמט עהרט מנע רעןמאן׳ אבער דעו מאן עהרט זיין אמט* ר^׳ר האוהב את אכפו כגופו והמכנדהיותד מגופו והמלייך גניו וגבותיו גלון ישרה והמשיא? סמוך לפרקן עליו הנתוג אומל: וילעת כי שלום אהלך (איוג מ') מער זיינע פתיא ליבט וויא זיך זעלכסט, 5יר איר,רע עהרע נאך נלעהו אלם 5יר דיא זיינעז; נעראכט איזט; ז״נע קינדער אויף רעם וועו דער טוגענד לייטעט, אוגד זיא נאהע אן איהדעס מענלינעןאלטעד3ערחייראטעט; 3אן דעש־חייסט עס מיט רענט; »דוא ווידסט רען S ר« ד עז אין דיינעם צעלטע ערי קעננען" (/‘ר האוהכאתשנניווהמקדנאת קלוגו והנושא את גת אחותו והמלוה סלע לעני גשעת דוחקו, עליו הנתוג אומר*. אז תקרא ולי יענה משוע ויאמר הנני(ישעי׳ נ״ה)• (וער זיעענאכבאועןלינט, זיך זיינער3עתואנרטען אגנימט, ז״נע ניבטע ה״ראסהעט« רעם ארמען אין רערנא*הט קיינע ראר• לייהונג 3עחאגט, 3ז$! דעם הייפט עם מיט רעכט : " ד ו א ווידפט גאטט אנרו5ען אוגר ער לוי ר ד דין ער• רערען" ♦**•גי*❖♦*♦ \ תנא