Bikkūrē hā-'ittīm · 1820-01-01 · 1820 - תקפ״א · p. Seite 28

8 ) ME ג ) ■5N זיינע אויגען, וואהלגעבילדעט זייןאגנעזיכט אונר זייןלאנגעס האאר וואללטע איהם א־ן זיידנען לא־ןקען איכער דיא שולטערן העיוני טער• ער ראטטע דאז געליבדע דער ענטהאלטזאמקייט געטהאן אוני עם געניאנען, קאס צו מיר מיט איינעם שולראיפפער אוגר וואללטעזיך, רעם געזעטצע געכזעס; דאז האאי אבנעהנזען לאם• סען• ,שארע'׳ זאגטע איך צו איר,ש "שארע זיר דאז שענע ד,אאר• אבער וואס האט דיך רען בעוו^גען׳ ריין געליידע צו ברעכען?" איך כין — אנטמאיטעטע ער — איין פיהעהידט כייא מיינעם 5אטער אין מ״נער פאטערשטאדט אלם איך א״נסט צוד קיועל* לע הינונטער גיגג, דאז זיהע צו טדענקען, שפיגעלטע איך מיך אוגוויללקיהרליך אין רעם קלארען וואסשער, אוני דאוררע פאן מיינעי שענעז געשטאלט זא זעחי הינגעדיסםען, ראה זיך ליידעני שאפטען אוי5ם לעכהאפטעסטע אין מיד צו רעגען אגפיננען, אוגר — כ״נאהע ווערע עס אום נזיינע גליקזעליגקייט געשעהען בעז• ווינט! — tfr ריף איך נזיר זעלכסט צו — מאס בלעחעסט דוא דיך אין איינעד וועלט׳ דיא דיר ניבט געהעיט ז געצימט האר• מוטה דיר, דעי דוא אייגסט איין י1ראס דער ווירגזער אונד מאדען דרעררעז ווירסט? איך שוועהרע, ראם איך דיזעם 5ערפיהרערישע האאי מיר דעס הינזמעלם וועגען אכנעהמען לאספען ווילל ״* — זא שפראך דער נזאן• איך שטאגד אויף, אוגד קיסטע איהם מיט רען וו^יטען דיא שטירנע: מיין ז$הן! מעגען דיינעם גליינען נזירים מעהר אין ישראל זיין!