Di Yidishe eḳonomiḳ · 1939-04-01 · 6-4 (אפריל-יוני) · p. Seite 976

213 דער יידישער האבדל אין צפוןימיזרח־פױלן װ$ג און די גרויסע ארעמקײט §ון דער דאר5ישער באפעלקערונג אין דעם דאזיקן קאנט, װעלכע באפרידיקט אויפן מארק נאר א נישטיק קלײנעם טײל 6ון אירע שפײז-באדערפענישן. די צװייט גרעםטע גרופע, זזגם זי נעמט ארום באקלײד, קאנפעקציע און גאלאנטעריע, שטײט פון איר אפ אויף גאר א גרויםןמהלך: זי נעמטארום 333 3 אונטערנעמונגען, װאס ס׳מאכט אוים 6,7%. װייטער גײען די גרופעס ״מבואה- און פי-האנדל״ מיט 2942, מאנופאקטור און שגיט מיט 524 2; לפי ערך אגזעעװדיק איז נאך די האלצבראנזשע מיט 1240 אונטערנעמונגען. כאראקטעריסטיש איז די לפי ערך גרויסע צאליקײט פון געמישטן סחורה-האנדל - 878 2, ד״ה 5,8%. ׳ דעם אנטײל פון יידן אין םחורות-האנדל גיט אונדז די טאב׳ 11. דער דורכשניטלעכער $נטײל §ון יידישע אונטערגעמונגען אין גאנצן קאנט §ון דער װילנער האנדל-קאמער באטרעפט 65%. דעם נידעריקםמן (61,2%) האבן מיר אין דער ביאליםטאקער װאיעװאדשאפט, דעם העכםטן - אין דער פאלעםיער מ,ס7). דאס אראפזעצן דעם יידישן דורכשניט-אנטײל אויף אזא 5אר די קרעסן לפי ערך נידעריקןי מצ5 האט אױף א רײן מעכאנישן או6ן גורם געװען דער לפי ערך שװאכער אנטײל (55,8%) פון יידן אין דער דאמינירנדיקער שפײז־ גרופע. די פאפיר-בראנזשע, װאס פארמאגט א נאך עפעם נידעריקערן פראצענט (53,6) יידישע אונטערנעמונגען, האט צוליב איר קלײנער פמותדיקער װאג (ס״ה 368 אונטערנעמונגען, דערבײ נישט קײן םך צו זאגן. פון די איבעריקע גרופעס, װאס כאראקטעריזירן דעם מער דיפערענצירטן שטאטישן האנדל, ליגט דער גרעסטער טײל כמעט אין גאנצן (9/10 ביז 4/5) אין יידישע הענט. די אײבערשטע גרענעץ דערגרײכט דער יידישער אנטײל איףלעדער און §וטער-האנדל מיט קנאפע 1000 געשע3טן און אין דער קלײנער אבער וױרטשאפטלעך אינטערעסאנטער גרופע אוי§קויף §ון רויװארג. גאר נאענט §ון דער דאזיקער גרענעץ ליגט נאך דער יידישער אנטײל אין דער גרופע טעקםטיל (88,7%), דער§ון שגיט 87,3%, מעטאל און מאשינעס (87,1%), האלץ (83,6%), טעכנישע, בוי- און הײץ*מאטערי8לן-83,4%. דער געמישטער סחורה-האנדל ליגט אויך פמעט אויםשליסלעך אין יידישע הענט. אין די איבעריקע, ם׳רוב קלענערע, גרופעס שטײט דער יידישער פראצענט אלץ נאך איבער 70. צװישן די באזונדערע װאיעװאדשאפטן זיינען קײן גרויסע אונטערשײדן נישטא. בכלל האבן מיר העכערע אנטײלן אין די מער אפגעשטאנענע נאװארעדקער און פאלעסיער װאיעװאדשא5טן און נידעריקערע אנטײלן אין די װירטשא5טלצך אנטװיקלטע װילנער און ביאליסטאקער װאיעװאדשא5טן. דער נישט גלײכמעםיקער אנטײל §ון יידישע געשע5טן אין די באזונדערע בראנזשעס איז גורם דערצו, אז צװישן דער בראנזשעם־םטרוקטור §ון יידישן און ניט-יידישן האנדל זײנען פאראן א רײ כאראקטעריסטישע