Di Yidishe eḳonomiḳ · 1938-03-01 · 4-3 (מערץ-אפריל 1938) · p. [Seite]

160 < ^עשטשינםק♦ / 42,4, מיט צװײ דריטל מער. לא די װאם יידן זײנמן פארנומען מער אין דער באקלײד-אינדוסטריע, װאס גיט בײ בײדע גרופעם א וןעכערן פראצענט ארבעטלאזע װי די מעטאל־אינדוסטריע, איז נאך אין דער באקלײד-אינדוםטריע גופא בײ ײדן א וזצכערער פראצענט ארבצטלאזע. די לעצטע רובריק װײזט אונדז, אז יפון הונדערט אינדוסטריע־ארבעטער זײנען בײ יידן נאר 8,4 פארנומצן אין דער מצטאל-אינדוםטריע, װאם גיט בכלל א קלענערע ארבעטלאזיקײט, אבער אין דצר געבענטשטער באקלײד־אינדוסטריע, װאסהאט א פארקצרטע טבע, א הויכע ארבעטלאזיקײט בכלל, זײנען שוין פארנומען גאנצע 38,3 פראצענט פון אלע יידישע ארבעטער; און בײ די ניט־יידישע ארבעטצר איז די לאגע אקוראט פארקערט: העכער א פערטל פון זײ זײנען פארנומען אין מעטאל און נאר א ביםל מער פון א צענטל אין באקלײד. ס׳באקומט זיך באמת מפה בתוך מפה, צרה במוך צרה. מיר פארשפארן איבערצוחזרן דעם אנאליז איבער די לאדזשער ציפער— דצר מוך איז אבםאלוט דער זעלבער. אמת, די מהלכן, די דיםקרעפאנצן צװישן די ציפצר זײנען דא א ביםל קלצנערע,?בער מיר האבן שוין העכער אנגעװיזן, אז אין לאדזש האט דער פראצעם §ון אויםגלײכן זיך מיט דער ארומיקער סביבה געמאכט גרעסערע שריט פארויס װי אין װארשע. דער ההום צװישן יידישן און ניט־יידישן לויננעמער איז אבער דארטן, אין לזןדזש, אויך נאך גענוג טיף. 7 מיר האבן זיך א ביםל לענגער פארהאלטן בײ דער ארבעטלאזיקײט, װייל אין דער דאזיקער ערשײנונג קריכן ארױס און מאניפעםטירן זיך אלע יענע נעגאטיװע זײטן, װצלכע מיר האבן קאנכטאטירט בײם יידישן פראלעטאריאט. דאם זײנען אבצר אלץ זאכן, װעלכע זײנען אונדז אין אלגעמײנעם גוט באקאנט נאך פון פאר דער מלחמה. מעסטן זײער פארנעם און װאג פזןר דער מלחמה און איצט, פדי אנצוצײכענען די אנטװיקלונג־ליניע §ון יידישן פראלעטאריאט, איז זײער שװער און אויך אין געגעבענעם מאמענט ניט נוציק. ם׳איז שיװער, מחמת מיר פארמאגן װײניק, טאקע גאר, גזןר װײניק פארגלײך־מאטעריאל; ם׳איז ניט איבעריק נוציק, װײל דער יידישער פראלעטאריאט צוזאמען מיט דער גאנצצר יידישער באפעלקערונג לעבט איצט איבצר א טראגישצ צײט, װאם איר נאענטע אנטדויקלונג איז אוממעגלעך םארויםצוזען; ם׳איז ךעריבער אויך שװער אפצושאצן 8אר דער צוקונ§ט סײ די נעגאטױוע, םיי די פאזיטיװע פראצצםן אין יידישן לעבן פון לוי§נדיקן טאג. װייל די צײט איז אן אומנארמאלע, אן אויםערגעװײנטלעכע, אן איבער־ גאנג־צײט, איז שװער צו באשטימען, צי די אנגעהויבענע פראצעםן װעלן בײ די נײצ באדינגונגען, װאם װצלן מוזן קומען, װייטער גײן, אדער זײ װעלן גאר אין םאמע אנהײב איבערגצריםן װערן. אין געגעבענעם מאמענט איז כ