Di Yidishe eḳonomiḳ · 1938-07-01 · 8-7 (יולי-אויגוסט 1938) · p. [Seite]

צז.?ינדעו״ 362 א5ילו אין 1931, נעמען צו די פאראײניקטע שטאטן 8ון *ן1 ביז א קארג דריטל פון דער יידישער אימיגראציע, שטײענדיק אלץ נאך אױ8ן ערשטן ארט, װײט פאר ארץ־ישראל מיט אירע ארום 10% אין ערשטן פינפיאר. אין דער הקופה, װען די אנטוױקלונג §ון דער אימיגראציע אין אירע שמאלע ראמען איז אן ארגאנישע, װאקסט די ראלע פון די ״אנדערע״ לענדער, װעלכע דערגײען צום טוף פון ערשטן פינפיאר ביז צו א §ינ§טל §ון דער גאנצער מיגראציע. אין צװײטן נינפיאר נ־אלט דער אנטײל §ון דער אימי־ גראציע אין דיפאראײניקטע שטאטןמחמתאיר אײגענער אבסאלוטער ירידה און מחמתדעם אבםאלוטן וװקס 3ון ארץ־ישראל •ג עס פאלט דער אנטײל פוןדי״אנ־ דערע״ לענדער, אבער נאר מחמת דעם וװקס פון דער ארץ׳ישראל־אימיגראציע, װייל אבסאלוט װאקסט ער. אלץ מעכטיקער, אלץ האסטיקער רוקט זיך ארוים װייט פארוים ארץ־ישראל: פון 1931 ביז 1932 שפרינגט זי ארויף 5ון 17,9% אויף 46,7% נישט בלויז א דאנק איר אײגענעם וװקס, נאר אויך איבערן אײנבראך פון דער אימיגראציע אין די פאראײניקטע שטאטן (א ירידה אויף קארגע 3 טויזנט), ארגענטינע (ארום 1750), און דער פארבי״יגײענדיקער, אײנמאליקער ירידה נוון דער אימיגראציע אין די ״אנדערע״ לענדער (קארגע 3 טויזנט)5 זינט 1932 װאקםט די ארץ׳ישראל־אימיגראציע אזוי שטארק, אז ניט געקוקט אויף דעם שטײגנדיקן וװקם פון דצר אימיגראציע אין די פאר־ אײניקטע שטאטן, בראזיל און דער עיקר אין די ״אנדערע״ לענדער, װאקסט איר ראלע אין דער ײדישער אימיגראציע, דערגײענדיק ביז % אין יאר 1935. לאזט מען אין א זײט די פאראײניקטע שטאטן מיט זײער אימיגראציע, װאם איז רעגולירט דורך שטרענגע קװאטע־געזעצן און קאן דעריבער קיין םורפריזן ניט געבן $ גיט מען זיך אפ א• חשבון, אז די באגרענעצונג פון דער קאפיטאל־װאנדערונג אין דער גאר נײסטער צײט האט שוין אפגעשװאכט די אימיגראציע קײן ארץ־ישראל (אין 1936 נאר קארגע 30 טויזנט, אין 1937 ארום 10 טויזנט יידישע אימיגראנטן), װעלכע װײזט ארוים די גרעסטע גולוקטואציעם 5 מוז מען זיך אפשטעלן אױף די ״אנדערע״ לעגדער, װעלכע האבן פאר דער גאנצער מקופה 8ארנומען דאס דריטע ארט מיט זײערע 11,1%, אבער האבן שוין אײניקע מאל, אײדער ארץ־ישראל האט ״צעשטערט״ די ארגאנישע אנטװיקלונג פון דער יידישער מיגראציע, פארנומען דאס צװײטע ארט, באטרע§נדיק א פינפטל נוון דער יידישער מיגראציע, און זינט 1933 פארנעמען זײ דאם צװײטע ארט אן איבעררײס, הגם רעלאטיװ איז זײער אנטײל גע8אלן ביז א צענטל. קוקט מען זיך נאך א מאל צו צו די אבםאלוטע ציפערן, באמערקט מען מיט פארוװנדערונג, אז לויט דער אבםאלוטער הײך פון זײצר אימיגראציע, רוקן זיך די ״אנדערע״ לענדער ארוים, נאך ארץ־ישראל, אוי5ן ערשטן ארט. הזנט מען אין זינען די נײםטע אנטװיקלונג §ון דער אימיגראציע אין ארץ־ײצראל, קען מען זיך גרײלעך דערװארטן צו דעם, און אויך די נײסטע גענג אויפן פאליטישן שאכברעט