Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1923-01-01 · XV. (1923) · page 49

46 Anhang. 1. Das Lied über die Prossnitzer קדושים. CB. 572 Nr. 3692. Vgl. Steinschneider, Geschichtsliteratur S. 138 Nr. 219. איין שין ליד אויף שני קדושים ח ניילך בק״ק פרוסטיץ זיין נידן גווארין על קידוש השם בניגון עקידה אדר בניגון ברוינסליד הקדמה. פרייא מאג זיך איטליכר שפינלן דארינן. דען נאד גרוש התעוררות ווערט איר דדן גפינן. ח מן דעם עולם זאל ווינג אבטן. זיך נאד עולם הבא צו ריכטן. נעמט אייך ווינג צייט. ווערט איר העדן איין קידוש השם פון צווייא לייט. דיא האבן אויף קידוש השם הער געבן דהר לייב. איינר איין אלטיר מאן'דר אנדר האט נאך קיין ווייב. דער יונג קדוש העט אפשר זיין לעבן קענן דערפון ברענגן. און זיך פון קדוש השם ווענן נעבן דעם אנדערן לאזן העננן. ניט וואלן כופר זיין באלקי ישראל. דש עז איין שם ניבט איבעראל. אך ווערט איר חידושים העדן און זעהן. וואז דעם תליון איז גשעהן. דעד זיך האט זער גפרייאט דארוף. איין טאג דעד פיר איז ער ניווארין משוגע ומטוריף. לנג האט ער אויף דהר טוט טאן האפין. איין טאג דער פיר איו ער אבר משוגע ווייט נאד אוועק נלאפן. אך ווערט איהר הערן וויא עש איז ננגן. פון רען מאל זיא זיינן איין קומן בת זיא זיינן וואויין גהננין. דיא קדושים צו קיין שמאך חס ושלום האט דר שדיבר דיא גניבה אך דריין גשטעלט. דר ווארטן זיא זאלן איין זכות האבן ווען זיך פון זיא ווערט איין בייא שפיל נעמן דיא גאנצי וועלט. זעלכי זכין קיינר מער נאך צו נין. נייארט לייטן זכין צו פריק לאון שטין. אוג וואז איינם גאט ניט ניבט זאל מן זיך אליין ניט־נעמן. אוב מקשון ניט האט ואל מען זיך רעם דלות ניט שעמן. מיט זייני טעניר ליבר שווער דער נערין. זייא וואז פר איץ מלאבד. נאר מענן עדן. דער דלות איו קיין שנד אין ווייט און ברייט. דיא חברותה איז נדוש דאז מיינשטי ערלכי חשובה לייט*. נאך איין מוסר ווערט דרויז יוצא זיין. דש איטלכך זיין קינד זאל שטראפן מייל עש איז קליין. 'אונ וועד קינדר האט אין ודגן. זאל דעד בדם אין דיא יוגנט בינן. ניט לאזן נעמן איבר הנט. דש די עלטרן ניט דעד לעבן שנד. קיין קינד לאזין זיין ווילן. וב6רט ניט■ גווינן אין שפילן. דארויף זאל ניט גשפארט (1 b) ווערן דיא רוט. דען שפילן טוט קיץ נוט. זאלטין דעם יונק