Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1906-01-01 · IV. 1906 - 5667 (1906) · page 73

דא איך מיט איינער צום דררקק בעשטימטען ארבייט איינהאלטע, ביס איוזרע אנטווארט אייננעהט, אינדעם איך איבער איינען פונקט אויס זעלב־נער אויסקונפט ע־־וא־טע, זא פינע איך נלייך היער מיינע שאלות אן, מיט דער ביטטע, סיר דיעזעלבען ראשון ראשון צוא בעאנטווארטען, נעמליך: 1) דיא נאמען — ככתבן — דער הרוגים אוים שלטי הגב וריס לר" יעקב מפאני דפוס פיררה שט*ז. 2) דיא נאמען דער מדפיסים ומחוקקים אין בנידת הזמן דפוס פראג — אונד ווען זיא נעלענענטליך מעהרערע דפוסי פראג ישנים בעזיטצען דאס נעמליבע דארויס: בעזאנדערס אויס שיח יצחק שמ״ז, דעסן דרוקר וואהרשיינליך בצלאל ב־־ מרדכי בהן הייסט. — אלטע ספרים זינד היער ניבט צו האבען. 3) זעהר נעדנע העטטע איך דיא שטעללע דעס קלוני מום טודרוסי, דיא איבר קלונימוס הראשון שפריכט. אויס דעם נייעסטען העפטע דער גייגערשען צייטשריפט ווערדען זיא ערזעהען, ודא זעהר מיך דיס אינטרעסירט, צומאל דא איך נערן שנל הדברים ערגרינדע. 4) אנפאנג, איינטהיילונג, שילוס, א־נהאלט דעם מצרף לכסף, אונד אב ער דארין בעקאננטע פאן זיך אונד 'צייטגענאססען אנפיהרט. אויס ויינעם שיר בם׳ מרבבת המשנה פעהלען אין פאלנע דער צוזינעלונג איהרעס בריפעס פאלגענדע ווארטע, דיא איך דורך איינען שטריך בעצייכנע. a) אך כי באש לוהט ובו׳ קם — b) דער צעהנטע פערז פאם לעטצטען אן געצעלט; — אשר חכמת בני ובו׳ — הי באמת מלא. 5) הייסט אין איהרעם פירויט דיה לד בנימין דער פרפאסר אויך הביא. 6) וואס איסט דער אינהאלט פאן שרת הגאונים קושטנטינא שליה. 7) דיע נעלענענטליכע פארטזעטצונג דעם פרצייבניסעס איהרער כ״י נעבסט אנגאבע דעס אלטעדם, דער שרייבער אונד בעזיטצעד. — ווען זיא ניבט פיעל צייט דיאבען, בעאנטווארטען זיא מיר גיטינטס יור דיא ערסטען דרייא שאלות, אונד צווא־ דאס אונטערשטריכענע. אויס מיינען אנאלעקטען — אין גייגערס צייטשריפט — ווערדען זיא ע־זעהען, דאס איך דיא צייט דעס ר׳ קלונימוס דיבטיג ערמיטטעלט, אלליין איהרע מיטטהיילונג: ,והעולם ובו, בן שלש ושמונים שנה־ כדבתיב בשלהי אבן בהן מאבט מ־־נע קאניעקטור איברפליסיג. אבער איך בעדוירע דאס דער די ראסישע נאבטראנ זא קורין איזט, מאן לערנט ניכטס דארויס. איך האפפע נאך מיינער ריקקעהר נאך ברלין מיין ספר איבר ר־ ש־ט פלקירא הערויסצונעבען; מעכטען זיא דאך איהרע פארשוננען דעם פובליקום ניבט לענגער פארענטהאלטען! איהרע ד,עמת צו מיינעם ווערקע ערפרייען מיך זעהר; אויפר דעם וואם מיר בערייטס בעקאננט וואר אונד דורך זיא בעשטעטינונג ערהעלט, איזט אויך מאנבער בעד,ער־ ציגענזווערטהע ויינק דא־־ן, דער מיר ניבט ענגעהען זאלל: עז ווירד אללעס גע־ זאממעלט, ואני כמלקט השבלים אהד אהד לאלמם לאלומים בשעת הכשר. אב איך באלד ווידער האמבורנ ווערדע בעזוכען קעננען, להשתעשע בהברתיך ווייס איך ניבט;