Jahrbuch der Jüdisch-Literarischen Gesellschaft · 1906-01-01 · IV. 1906 - 5667 (1906) · page 49

44 דיזעם מאל האבע איך ארך נליקווינשוננען הינצוצופינען, צו איהרר אונד דעי איד,רינן ווידרהערשטעללונג. אויך האבע איך מיך איבר איהיע העררליכען אקווי־ ז־ציאנען זעהר נעפרייט, איך ווינשע דאס זיא אללע ספרים וכ*י דיא זיא נור בענעהרן ערהאלטען, אונד וויא זיך לייכט דענקען לעסט — לא נתנה תורה למלאכי השרת — איזט דיזעם וואונשע עטוואס אייגננוטין בייאנעמישט, דא איך פאן איהרן שעטצען אויך פראפיטירע. נור איינס שמערצט מיך, דאס איך היר זיטצע אונד דיזע בייי ופירושים וספריס נפלאים ניבט זעהען, ניכט לעזען אונד שטודירן קאן! ולו תהיה לאל ידי להזור אל עירך ולנור או לשבת שם, ועל זאת אני מתפלל מדי יום ביומו, וויא זעהר בין איך איהנען פיר דיא רשימת ספדי רודה דל פרבונדן! איך בעשווערע זיא, ניכטם דארויס פאהרן צו לאפסן, וואם ווינטיג א־זט אונד א־הנען פעהלט. אינפבעזאנדערע דיא אלטען אויסנאבען; אויך איך ודנשטע איינינעס דארויס צו ערשטעהען, אונד האבע דים דעם ד פלוני, אשר הביא ל־ הרשימה, ערעפפנעט. אבער ווען זיא אירגענד איין ספר האבן וואללן שטעהע איך אב, וצרכי היים קודמים לצרבי יום טוב. דאז ם׳ העצמים לראב״ע בעטרעפפענד האבע איך נאכהער בכתבי גפונדן, דאס עם אין פלא־ענץ (ביסציאני נומר 25) אונד אין פארמא איזט (די ראכפי 1355 נומר 3) ארך זאגט די ראססי איינינעם איבר דען אינהאלט, ווארויס פערמוטהליך דיא נאטיץ אין בכורי העתים תקפז צד 55 נעפלאסן איזט, אויך ווירד עס אננע־ פיה־ט אין מאמר הקור דין א, י״א דף י״א ע"ב. דאם איך ורדרהאלט אום בעאנטווארטונג מיער ריקשמאנדיגן שאלות ערוובע, ברויכע איך וואהל קוים ארס־ דדיקליך צו במערקן. איך פיגע הייטע פאלנענדע הינצו*. א) ברשימת ספרי ריש מדובנא מצאתי צד 20 נומר 145; הלכות פסוקות רב שרירא, מה תוכן הספר ההוא? ב) בעזיטצן זיא אגרות הובוה? ג) יש לי ספר הסר בראשו ובסופו ומתהיל דף טי שער סימני הספר בסימן תרפד. דף י״ד: שער ראשון במעלת התורה. שער ב־ באיכות הלימוד (דף י*ט ע־ב) וכו׳ העמוד העבודה מתחלק לה׳ הלקים ומתחיל דף ל״ז ע־א והם תתרכ״ד סימנים עד דף קע״ב ע״א וכוללים כל מיני תפלה וברכות וריח ותעניות וי״ט ומזכיר את האגור ואת רבו מהרש״ל. עמוד נמילת הסדים דף קע״ב ע־ב ובסופו הלכות מילה בכייה סימנים. הדף האהרון אשר לפני הוא ריע וציל רי־ב ומסיים בעמוד בי כזה: .כתבו הגהות מיימון פ״א מהלכות מילה שמד, שנהגו להסיר ערות הנפלים בצרור אבן הוא משיםי׳ הכל נדפס קווארט בכתב דשיי ולדעתי בפראג או בלובלין. אינני יודע שם הספר ושם מחברו. וזה תהילת הספר (ייד ע״א) שער ראשון במעלת התורה. יתברך צורנו מלבנו הוא ד׳ אלהינו אשר הוציאנו מארץ מצרים וקרבנו לפני הר סיני ונתן לנו תודת אמת באש לבנה חרותה באש שהורה כדאיתא בירושלמי דשקלים ר׳ פנהם ביצם רייל אומר ובו׳ והכי איתא נמי בפסיקתא וכר. מיינע בעסטען ווינשע פיר איהר אונד דער איהרינען וואהלערגעהן; מיינע פ־ויא עט־ פפיהלט זיך איהנען אונד איהרר ליבן פרויא בעסטענם. איך מום שלימן, דא דיא