Mannheim
Compact Memory

Die Freistatt · 1913-11-15 · Heft 8 (15.11.1913) · p. Seite 467

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Die Freistatt
Volume
1 (1913-1914)
Issue
Heft 8 (15.11.1913)
Article
Herbstlied.
Date
1913-11-15
Page
Seite 467 (sequence 2)
Language
German
Belongs to
article
OCR quality
77% known words query
IRI
…/3119801-3119802-3119809-3120927--0848-3121049
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

No entity mentions on this page.

OCR text

m Jiddische Dichtung VII Wi shwach, wi tynkl zenen zej, Farshwarct fyn kelt, farnect fyn r£gn! Of Wernes kejwer zol ech 6m, Dem lectn kranc aniderlejgn? Ejn ejncik krencale hob ech, Azoj farwjalet, shwach yn ürem, Yn du, of j&in, j6dn trit ech cyshprejt azojfl kwürem! Mit hyndert ringen, hyndert hent Hot mech der tojt arymgenymen, Wyhinzhe zol ech lejgn du Dem lectn kranc, di lecte blymen! [Herbstlied* — Wie naß, wie finster ist der Wald, wie blieben doch so wenig Blumen: Ich hab den ganzen Tag mit Müh1 ein kleines Sträußlein nur gesammelt. — Wie dunkel sind sie und wie schwach, vor Kälte schwarz, durchnäßt von Regen! Wem soll ich legen auf sein Grab den letzten Kranz, die letzten Blumen? — Ich hab* nur einen kleinen Kranz, der ist so welk und schwach und ärmlich. Und wo ich geh, bei jedem Schritt, seh ich so viele, viele Gräber! — Es hat mich hundertfach umringt der Tod mit Fesseln und mit Armen, wohin soll ich den letzten Kranz, wohin die letzten Blumen legen, JVL Barkahan. — In tojte t£g. Di zyn fargejt in farbnchejn, Der märöwhiml gilt; Ech kyk yn gar azoj fargejn, Nor ofgejn wider — nit. Zol zän der tojt a zynfargang — Nachtiber yn cyrik; Cywüs noch 16bn cwejmül lang Un übe yn ün glik? [M. Barkahan. — In toten Tagen. — Die Sonne vergeht in Farbenpracht, der Himmelswestert glüht; ich schau und möchte so vergehn und nimmer aufstehn mehr. — Wenn Sonnenuntergang der Tod, für eine kurze Nacht — wozu noch leben doppelt so lang ohne Liebe und ohne Glück?] Bar-Nash. — Wüs ech wejs» Wiazojzhe zi z€l ous, Wejs ech nit in haren; Yn ech wejs nor, az zi iz Chejnewdik in shwaren. Wiazojzhe zi zet ous, Ken man harc nit müln; S wejst nor nachtikshwarce hür, Ojgen — shwarce tüln. Fyn di ojgn, fyn di hör, Fyn dgm hür, dem shwaren, W6rt a chojshechfinsterkejt Tif ba mir in haren [Bar-Nasch, — Was ich weiß. — Wie sie aussieht, weiß mein Herz nicht; 'und ich weiß nur, daß sie dunkler Anmut voll ist. — Wie sie aussieht, kann mein Herz nicht schildern; nur das Nachthaar kennt es und der Augen schwarze Täler. — Ihre Augen, ihre Haare, ihre schwarzen Haare hüllen mir das tiefste Herz in Sehreckensdunkel.} Chajem Nachmgn Bjalik. V Ch bin nit of äer ryf gegangen, Ech kym cyn ach mit zibn wegn; Ech fal of äch, wi tou of zangen Yn wi of trykn grtiz der r6gn. Ymzist hot ir ggrousht, geljaremt Yn mech bagSgnt mit gäzang: Ech hob far ach a toub ggwaremt Yn ousggpikt hot zech a shlang* Yn zet, mech rirt nit der shaln, Yn äer hilchiker gerys Ligt tojt cy mäne fis gefaln Yn ech cyttr£t em mit dem fys. Fyn äer ousggloshn ojg Bin ech der lecter shwarcer blic, Fyn äerö farklemte cejn Der iecter cor'ndikster kric.

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.