Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1897-01-01 · Heft 12 · p. Seite 572

572 JiamlsclmTtlichcH aus der Hnmhurgcr StadtUiMiothek. admodum eapitur; nilti 10 secius, in promptu est doeore, quid de vorbis ועוצר הרחם t.an1 Yeteres, quam Peeentioros senseriiit. |\V. eitirt Ihn Esru z. St.| 11 am.• interpretationein etsi prohat, (pii!uim* inter Judaeos claret P Jacohus Abendana diguamque ceiisuit, (punn a se recuso veteri lihro Miehlol Jophi hd. PJ;> ool. 4 inf’urciret, tarnen ratio eontextus eam noutiquam admittit: et־ magis est, longe antiquiores Talmudistas audiamus, qui verba רעיצר ד*רהם de gcnitali coiicubitu citra iiaesitatinnem aceeperunt. Sic est in (»einara Beraehot iol. 15 1) . . . Hadem haee totalem verbis, iterato extant in Sanhadvin(!) t’ol 02a. Hx postcriorihus, qui Talmudieis aceesserunt, «,t verha 11[ עוצר ר־הםa־״is etiam dilueide exposuenmt, primus nominandus venit, P. Salomo darein. suinmae apud suos auetoritutis . . . Proximus suhjungendus 11. Levi P>en (Serson ... In lihro, qui pruimper hie est, anno praoterito Chiddusrhe Aggadot inscriptus prodiit, iol. (>(). Col. 5 legas . . . Juvat vel maxime Chaldaeum Paraph rasten qiioque consulcre. . . . |Ks tollen Pmxtort‘ im Lex. ']'alm. p. 55, Elia Levita . . .| Nee aliud, quam quod mihi (,haldaeuiii dixisse videtur, Aquila |>er £7:0/;r;kJ.r(Tcac, aut Symmaehus per GT’jvoy־/, a/;Tcac, nisi totus iallnr. signilieare voluerunt . . Ad me qiiod attinct, in dies profeeto, in dootrina Aocentuum minus minusque mihi satis faeio, et si de eo non valde amhigo, Aecentus praeter alios usus, eanendi quoque jam ab autiquo fuissr notas. Movet me .ludaeorum toto orbe dispersorum. Scripturam eanendi mos et consuetudo, quam vetustissimam esse tacile probatur. vel ipso (Jhristianorum exomplo, qui Judaeos sunt imitati. Altorfii Xoric. a. d. 20. Mai lfjsd. h) An 110 ecler. Uoeclere Sanete I eura si Pis Manihus Tuis, eorum quos in Orbe. liqueras, Nisique spernis prorsus liaec mortalia. Servas, opinor, nonnihil mei quoque Sensum, nee in templis beatis aetheris, Mihi tavere desinis. Nanu sie tuum, Yivus vocare me solebas, in sinn Oeulisque sie semper tulisti, ex Omnibus Effeetibus pietatis ae afiectuum Es pro secutus largiter. Quod attinct Ad me, mihi quidem quod memor mei Ero, quod hoc spiritus eorpus reget, Haerebis in cordis medullis intimis;